ინდივიდის მიერ ჩადენილი მოქმედებების და საქციელის ერთობლიობა გარემოსთან ურთიერთობებით, გაწონასწორებული გარეგანი (მოძრაობითი) და შინაგანი (ფსიქიკური) აქტივობით. ფსიქიატრიაში მნიშვნელობა აქვს აგრესიულ, ბოდვით, დევიაციურ (საზოგადოდ მიღებული ნორმიდან გადახრა), დელინკვენტურ (კანონის დარღვევა), გარე ვითარებასთან არაადეკვატურ, დაყენებით (სიმულაცია, დისიმულაცია, გაცნობიერებული ან გაუცნობიერებული სურვილი, წარმოიდგინოს საკუთარი თავი განსაზღვრული სახით) ქცევას
Source: ფსიქიატრიული ენციკლოპედია / შემდგ.: აკაკი გამყრელიძე, ნანა ნიკოლაიშვილი. - თბ. : მერანი-3, 1999 (მერანი-3). - 468გვ. ; 28სმ.. - ბიბლიოგრ.: გვ. 465-467. - ISBN 99928-34-40-4.