შიზოფრენიული სპექტრი

(Ketty S.S., 1975). კონცეფცია, რომლის თანახმად, შიზოფრენია განიხილება შიზოფრენიისმაგვარი ფსიქოზების ჯგუფის, მათ შორის წაშლილი, არამანიფესტირებელი მიმდინარეობის კონტექსტში. შ.ს-ის დარღვევების შესწავლის საფუძველი იყო შიზოფრენიით დაავადებულის ახლო ნათესავების გამოკვლევა. ჟაბლენსკის (Жабленский А., 1986) მიხედვით, შ.ს. შეიცავს: 1) „მყარი“ სპექტრი (შიზოფრენიის პროგრედიენტული ფორმები, მოსაზღვრე ფორმები - ლატენტური შიზოფრენია); 2) „რბილი“ სპექტრი (მწვავე შიზოფრენიისმაგვარი ფსიქოზები, შიზოტიპური პიროვნებები, „რბილი“ ნევროლოგიური სინდრომები, რომელიც წარმოადგენს ცნს–ის შესაძლო დიზონტოგენეზის ნიშანს და ხშირად გვხვდება შიზოფრენიით დაავადებულთა ნათესავებში)