ჯექსონის თეორია

(Jackson J.H.1864). ნერვული სისტემის ფუნქციების ლოკალიზაციის კონცეფცია. რომლის თანახმად, ევოლუციურ პროცესში ჩამოყალიბდა „უმდაბლესი“ სპინალური და ტვინის ღერო, „შუა“ თავის ტვინის ქერქის მოტორული და სენსორული არე, და „უმაღლესი“ თავის ტვინის შუბლის მიდამო, ფუნქციები. ცნს–ის დაავადებების დროს ხდება ფუნქციათა შორის ინტეგრაციის დარღვევა, რის გამოც, ფსიქიკური ფუნქციები უბრუნდება განვითარების უფრო დაბალ დონეს. ავტორი არჩევს ნეგატიურ (სიმპტომთა გამოვარდნა) და პოზიტიურ სიმპტომებს რაც განპირობებულია თავის ტვინის ზედა არეების კონტროლის მოხსნით ქვედაზე