(Ach K., 1921). ექსპერიმენტულ-ფსიქოლოგიური მეთოდიკა აბსტრაქტული აზროვნების უნარის გამოსაკვლევად ხელოვნური ცნებების ფორმირების გზით. გამოიყენება გეომეტრიული ფიგურების ნაკრები, რომელთა კლასიფიკაცია შესაძლებელია სხვადასხვა ნიშნების მიხედვით. ერთ-ერთი ნიშანი მკვლევარის მიერ მიიღება როგორც კლასიფიკაციური პრინციპის საფუძველი. რომელიც უნდა მოძებნოს გამოსაკვლევმა პირმა. ცნობილია მეთოდიკის სახაროვის (Сахаров А.С.) და ვიგოტსკის (Виготский Л.С., 1030), ჰაუფმანის, კაზანინის (Haufmann E., Kasanin G., 1930) და რუშკევიჩის (Рушкевич Е.А., 1953) ვარიანტები
Source: ფსიქიატრიული ენციკლოპედია / შემდგ.: აკაკი გამყრელიძე, ნანა ნიკოლაიშვილი. - თბ. : მერანი-3, 1999 (მერანი-3). - 468გვ. ; 28სმ.. - ბიბლიოგრ.: გვ. 465-467. - ISBN 99928-34-40-4.