გერონტი ქიქოძე

პირველი წერილი გამოაქვეყნა 1905 წელს გაზეთ ''მოგზაურში''. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1910 წლიდან.

გერონტი ქიქოძე გამოირჩეოდა დიდი გემოვნებით, უზადო ქართულით დაწერილი სტატიებითა და ესეებით. ის იყო საზოგადოებრივი ცხოვრების ქართული და უცხოური მწერლობის ფილოსოფიის, ესთეტიკისა და ეთიკის საკითხების საოცარი მცოდნე. 

ოციან წლებში გერონტი ქიქოძე უნივერსიტეტში კითხულობდა დასავლური ევროპის ლიტერატურის ისტორიის კურსს.

1927-1928 წელს იყო ლიტერატურული დაჯგუფების ''არიფიონის'' ერთ-ერთი მოთავე და მისი ალმანახის ''არიფიონის'' თანაავტორიც იყო.

ქართული მთარგმნელობითი ლიტერატურის კლსიკურ ნიმუშადაა მიჩნეული ფრანგულიდან მის მიერ ნათარგმნი ''ტრისტანი და იზოლდა'', ''წითელი და შავი''. ''იტალიური ქრონიკები'', ''შაგრენის ტყავი'', პროსპერ მერიმეს ნოველები და სხვა.

გერონტი ქიქოძე ევროპული და ქართული ლიტერატურის ღრმა ცოდნით გამოირჩეოდა, რის გამოც იგი თანამედროვე კრიტიკისა და ლიტერატურადმცოდნეობის განმსაზღვრელი გახდა.