ნიკოლოზ ანდრიაძე

დაბადების ადგილი: ქ. ქუთაისი.

დაამთავრა ნოვოროსიის (ოდესის) უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1913 წელს.

1913-1914წწ. იყო ყვარლის სოფლის საექიმო უბნის ექიმი; 1914–1917წწ. მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში, ყარსის საველე მოძრავი ჰოსპიტლებში ექიმი-ორდინატორი; 1917-1922წწ. ქ. თბილისის მიხეილის საავადმყოფოს ექიმი; 1922-1926წწ. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის კერძო პათოლოგიისა და თერაპიის კათედრის ასისტენტი (პროფესორ სპირიდონ ვირსალაძესთან); პარალელურად ზაფხულობით იყო წყალტუბოს კურორტის მთავარი ექიმი (დირექტორი), თსუ-ის პროპედევტიკის თერაპიული კლინიკის უფროსი ასისტენტი (პროფესორ შალვა მიქელაძესთან); 1932–1941წწ. იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ინფექციურ სნეულებათა კათედრის გამგე; 1942 წლიდან მონაწილეობდა II მსოფლიო ომში. დიდი ღვაწლი მიუძღვის საქართველოში ინფექციურ დაავადებათა წინააღმდეგ ბრძოლის, კერძოდ, ბავშვთა ინფექციურ სნეულებათა პროფილაქტიკის საქმეში; 1935 წელს. ნ. ანდრიაძემ დააარსა წითელას საწინააღმდეგო შრატის დამამზადებელი სადგურები და ამცრელი პუნქტები თბილისში, ქუთაისში, სოხუმში, ფოთსა და ბათუმში; მას ეკუთვნის 22 დაბეჭდილი სამეცნიერო ნაშრომი, რომელთა შორის 5 მონოგრაფია და სახელმძღვანელოა, მათ შორის 7 ნაშრომი შინაგან სნეულებათა აქტუალურ საკითხებს წარმოადგენს, დანარჩენი ეძღვნება ინფექციურ სნეულებათა კლინიკის, დიაგნოსტიკის, ეპიდემიოლოგიის, მკურნალობისა და პროფილაქტიკის საკითხებს. ექიმი-ინფექციონისტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1937), პროფესორი (1938).

სადოქტორო დისერტაციის თემა - "მასალები ქუნთრუშის რეციდივების შესწავლისათვის", დაიცვა 1937 წელს.

წყარო: საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.1 – თბ., 1997.– გვ.149; საქართველოს სამედიცინო კალენდარი, 2006 წელი / ჯუმბერ ქორჩილავა .-თბ.,2006.-გვ.471-474

• ბაცილური დიზინტერია და მისი მკურნალობის ძირითადი საფუძვლები (ავტორი). - თბილისი, საქმედგამი, 1942. - 56გვ.
• ყვავილი და ჩუტყვავილა (ავტორი). - თბილისი, საქმედგამი და მედგამის სტამბა, 1939. - 70გვ.
• წითელა : ეტიოლოგია, კლინიკა და მასთან ბრძოლის ორგანიზაცია (ავტორი). - ტიფლისი, სახმედგამი გა-მა, 1936. - 66გვ.