თამარ გურგენიძე

დაბადების ადგილი: ქ. ვორონეჟი, რუსეთი.

დაამთავრა თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიის ვოკალური ფაკულტეტი 1963 წელს.

1963 წლიდან იყო ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სოლისტი და წარმატებით ასრულებდა მეცო–სოპრანოს წამყვან პარტიებს, რომელთაგან აღსანიშნავია: მარინა მნიშეკი (მ. მუსორგსკის "ბორის გოდუნოვი"), კანიო (ლეონ კავალოს "ჯამბაზები"), კარმენი (ჟ. ბიზეს "კარმენი"), დედა (ო. თაქთაქიშვილის "მთვარის მოტაცება"), კატო (მ. დავითაშვილის "ქაჯანა"); ეწეოდა სასცენო მოღვაწეობასაც; აღსანიშნავია მის მიერ შესრულებული ვოკალური ციკლები: რ. შუმანის "ქალის სიყვარული და ცხოვრება", მ. დეფალიას "7 ესპანური სიმღერა", მ. მუსორგსკის "უმზეოდ" და "სიკვდილის სიმღერები და ცეკვები", ო. თაქთაქიშვილის "5 ვოკალური პოემა"; მომღერალი (მეცო–სოპრანო). დირიჟორ თამაზ ჯაფარიძის მეუღლე.

წყარო: საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.2. – თბ., 2012. – გვ.213; ქართული მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი. – თბ., 2015. – გვ.132

• 2000 - ღირსების ორდენი
• 1992 - საქართველოს სახელმწიფო პრემია
• 1984 - საქართველოს სახალხო არტისტი