მირიან მირნელი

დაბადების ადგილი: სოფელი რეჩხი, ახლანდელი გალის მუნიციპალიტეტი.

დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური სასწავლებელი 1944 წელს; თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი კავკასიური ენების განხრით 1950 წელს.

1951 წლიდან მუშაობა დაიწყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის დ. გულიას სახელობის აფხაზეთის ლიტერატურისა და ისტორიის ინსტიტუტში. 1948 წელს გამოაქვეყნა პირველი ლექსი გაზეთ "ლიტერატურასა და ხელოვნებაში", 1951 წელს – პირველი სამეცნიერო გამოკვლევა უნივერსიტეტის სტუდენტთა სამეცნიერო კრებულში. მას შემდეგ მისი ნაწარმოებები და სამეცნიერო-პუბლიცისტური წერილები სისტემატურად ქვეყნდებოდა და გამოდიოდა ცალკე წიგნებად. ქართველმა მკითხველმა დიდი ინტერესით მიიღო მისი კრებულები: "რიჟრაჟი ბილიკებზე" (1967), "ლურჯი სათავეები" (1967), "ტალღა და წუთი" (1970), "სტვენდა ლერწამი" (1987), "ძოწისფერი ცა" (1982), "გადაძახილი" (2006) და სხვ.
მის სამეცნიერო ნაშრომებში საფუძვლიანადაა გამოკვლეული აფხაზური ენის წარმოშობის ისტორია და ქართველურ ენებთან ურთიერთმიმართების აქტუალური საკითხები. საგანგებო აღნიშვნის ღირსია სამი მონოგრაფია, რომელთაც განსაკუთრებული ადგილი უკავია კავკასიოლოგიაში: "აფხაზური ენის აბჟუური დიალექტი" (1973); "სიტყვათა რიგი აფხაზურ ენაში" (1980); "მარტივი წინადადება აფხაზურსა და ქართველურ ენებში" (1990); ეს უკანასკნელი, პირველი მონოგრაფიაა კავკასიოლოგიაში, რომელშიც უშუალოდ შედარების გზით მონოგრაფიულად განიხილება მონათესავე ენათა ორი ქვეჯგუფის საკითხები. ნაყოფიერ მთარგმნელობით მუშაობასაც ეწეოდა. მისი თარგმანებით გაეცნო ქართველი მკითხველი დ. გულიას, ბ. შინკუბას, ი. თარბას, კ. ლომიას, ვ. წვინარიასა და ი. პაპასქირის ნაწარმოებებს.

წყარო: საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული  აკადემია: ქართული ენციკლოპედიის ი. აბაშიძის სახელობის მთავარი სამეცნიერო რედაქცია: georgianencyclopedia.ge