ნიკო წილოსანი

ნიკოლოზ წილოსანმა 1860 წელს დაიწყო სამსახური ტოპოგრაფთა ასეულში, ხოლო 1866 წელს მიიღო ტოპოგრაფის წოდება. მონაწილეობდა კავკასიის არმიის საბრძოლო მოქმედებებში. 1879 წელს დაინიშნა კავკასიის სამთო სამმართველოს აგეგმვითი სამუშაოების ინსპექტორის თანაშემწედ და ხაზვითი სამუშაოების ნაწილის გამგედ, შემდეგ - კავკასიის მხარის სამხედრო-სახალხო სამმართველოს აგეგმვითი სამუშაოების ინსპექტორად. იმავდროულად, ირიცხებოდა ყუბანის კაზაკთა ჯარში (პოლტავის ცხენოსანი პოლკის სოტნიკი, 1876 წლიდან - ყუბანის ცხენოსანი პოლკის ესაული), მოგვიანებით - არმიის კავალერიაში. 1880 წელს მიიღო პოდპოლკოვნიკის, 1883 წელს - პოლკოვნიკის წოდება. დაინტერესებული იყო კავკასიის სიძველეებით და არქეოლოგიით. აწარმოებდა გათხრებს აფხაზეთის ტერიტორიაზე, ბარდავის და დერბენდის მიდამოებში. მონაწილეობდა რუსეთის იმპერიის არქეოლოგთა V ყრილობაში, რომელიც 1881 წელს თბილისში გაიმართა. 1892 წელს იყო კუკიის მართლმადიდებლურ სასაფლაოზე წმინდა ნინოს ეკლესიის მშენებლობის სამზრუნველოს წევრი-ხაზინადარი. წილოსანი ასევე იყო ვერის წმ. იოანე ღვთისმეტყველის სახელობის საეკლესიო-სამრევლო სკოლის სამზრუნველოს თავმჯდომარე. მიღებული ჰქონდა სახელმწიფო ჯილდოები. წარმომავლობით თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდანაა. მამამისი იყო აღმოსავლური ენების სპეციალისტი და ყოფილი მამლუქი იოსებ წილოსანი. სამხედრო ტოპოგრაფი, რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი.

წყარო: ნიკოლოზ იოსების ძის წილოსანის... // ივერია. - 1893.-28 მარტი. - N64. - გვ.1. - დაკრძალვის შესახებ იხ.: N65, გვ.2

• 1890 - წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენი
• 1887 - წმინდა ვლადიმირის IV ხარისხის ორდენი