დავით ღამბაშიძე (დეკანოზი)

დაბადების ადგილი: დაბა ყვირილა (ახლანდ. ზესტაფონი), იმერეთის რაიონი.

დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემონარია.

იყო გაბრიელ ეპისკოპოსის (ქიქოძის) თანამებრძოლი; მან დასავლეთ საქართველოში (შორაპანი, ქუთაისი) აწარმოა სასტამბო-საგამომცემლო-საგანმანათლებლო საქმე. 1883-1910 წლებში მისი რედაქტორობით გამოდიოდა ერთ-ერთი უძლიერესი ჟურნალი რუსული დამატებით (1886-1903) სასულიერო ორკვირეული ჟურნალი "მწყემსი", რომელიც სარწმუნოების გამტკიცებასთან ერთად ხელს უწყობდა ეროვნულ თვითშეგნების ამაღლებას; იბრძოდა რუსიფიკატორული რეჟიმის წინააღმდეგ; როცა მას კატეგორიულად მოსთხოვეს საღმრთო რჯულის რუსულ ენაზე სწავლება, პროტესტის ნიშნად პედაგოგობას თავი დაანება; 1867 წლიდან დეკანოზი. ზემო იმერეთის მოსახლეობა მას სიყვარულის ნიშნად "დიდ დეკანოზს" ეძახდა; მას 289 სტატია ეკუთვნის, მათ შორის 150-ზე მეტი სასულიერო შინაარსის, 50-ზე მეტი წიგნაკი, ბროშურა თუ წიგნი. პუბლიცისტურ წერილებში იცავდა ავტოკეფალია წართმეული საქართველოს ეკლესიის უფლებებს, პრაქტიკული მოღვაწეობით კი ეკლესიის დამოუკიდებლობის მოპოვებისათვის იბრძოდა; მის შრომებს შორის აღსანიშნავია "ექიმი იოანე გომართელი და მისი მსჯელობა, თუ "რა გზას უნდა დაადგეს სამღვდელოება?", "სახალხო საექიმო წიგნი კარაბადინი"; დეკანოზი, ეროვნულ განმანთავისუფლებელი მოძრაობის ერთ–ერთი წარმომადგენელი, ბეჭდვითი საქმის ორგანიზატორი. 

წყარო: საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.2. – თბ., 2012. – გვ.288; საქართველოს სამედიცინო კალენდარი: ნაწ.I : 2 ნაწილად / ჯუმბერ ქორჩილავა.-თბ.,2010.-გვ.532-533

• კარაბადინი : სახალხო საექიმო წიგნი (შემდგენელი). - თბილისი, მერანი, 1990. - 335გვ.
• წმინდა მოწამე რაჟდენი (შემდგენელი). - Кутаисъ, 1890. - 15გვ.