ნიკოლოზ კავსაძე

სწავლობდა თბილისის გიმნაზიაში.

1908-1926წწ. მიხეილ კავსაძის გუნდის სოლისტი იყო, საამისოდ ხელს კარგი ხმა უწყობდა; სანდრო კავსაძის ხელმძღვანელობით თბილისში გამართულ მრავალ კონცერტში მიიღო მონაწილეობა(აქაც სოლისტი იყო), შესანიშნავ ტენორს მოხდენილად იყენებდა; ბორჯომში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც კულტსახლის პასუხისმგებელი მუშაკი იყო, შემდეგ ხელმძღვანელი; გუნდი მუდამ ჰყავდა, გარდა ლოტბარობისა, იქ სახალხო თეტრშიც მუშაობდა; მრავალ სპექტაკლში მიიღო მონაწილეობა, ზოგი თვითონ დადგა, ხოლო მუსიკალური გაფორმება მთლიანად მას ჰქონდა დაკისრებული, რასაც მონდომებით ასრულებდა; 1959 წელს გაზეთი "თბილისი" შეეხო ხანდაზმულ პენსიონერთა სიმღერის ანსამბლს და აღნიშნა ის თავისებურება, რაც ნიკოლოზ კავსაძის გამოცდილებამ და ხალხური სიმღერის ღრმა ცოდნამ შესძინა ძველი, მივიწყებული სიმღერების აღდგენა-გაცოცხლებას; ლოტბარმა ფაქიზად მოუარა ხანდაზმულთა გუნდს, რომელშიც ხალხური სიმღერების გამოცდილი, ძველი ოსტატები მღეროდნენ; მისი ძმები იყვნენ მიხეილ, ანდრო და ლადო კავსაძეები, ხალხური სიმღერების უბადლო მცოდნეები და ხელოვნების მსახურნი; ლოტბარი.

წყარო: ხალხური სიმღერის მოამაგენი.-თბ., 2007.-გვ.114

• 1968 - საქართველოს კულტურის დამსახურებული მუშაკი