ალექსანდრე მაჭავარიანი

მსახურობდა რუსეთის იმპერიის არმიის სალიანის 206-ე ქვეით პოლკში (1909 წლის სიით — პოდპორუჩიკი); 1914-1918წწ. ამავე პოლკის შემადგენლობაში მონაწილეობდა I მსოფლიო ომში; შტაბს-კაპიტანმა მაჭავარიანმა განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი 1915 წლის 16 აგვისტოს სოფელ დუბოვოსთან (ახლანდელი ბელარუსის ტერიტორია) ბრძოლაში, როდესაც ხელჩართულ შეტაკებაში კონტრიერიშით უკუაგდო გერმანელთა შეტევა მის დაქვემდებარებაში მყოფი ბატალიონის პოზიციებზე; ამ დამსახურებისთვის მიიღო გიორგის ოქროს იარაღი "მამაცობისთვის" (1915). ომში სამჯერ იყო დაჭრილი. 1916 წელს მიიღო კაპიტნის ჩინი; 1918-1921წწ. მსახურობდა საქართველოს რესპუბლიკის ჯარში პოლკოვნიკის წოდებით; საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში არ წასულა; საქართველოს წითელ არმიაში ქართული დივიზიის 1-ლი პოლკის უფროსის თანამდებობა ეჭირა; ამავდროულად, მოღვაწეობდა ანტისაბჭოთა იატაკქვეშა წინააღმდეგობის მოძრაობაში; იყო საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის მიერ შექმნილი "სამხედრო ცენტრის" წევრი; 1923 წელს ჩეკამ დააპატიმრა და თბილისში, დღევანდელი ვაკის პარკის ტერიტორიაზე სამხედრო ცენტრის სხვა 14 წევრთან ერთად დახვრიტა. სამხედრო მოღვაწე, პოლკოვნიკი.

წყარო: ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტი: 1923 წელს დახვრეტილი ქართველი სამხედროები: idfi.ge; gwar.mil.ru; საქართველო: ენციკლოპედია: ტ.5. -თბ.,2023. -გვ.604-605

• 1917 - წმინდა ვლადიმირის IV ხარისხის ორდენი
• 1917 - წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენი
• 1916 - წმინდა ანას III ხარისხის ორდენი (ხმლებით)
• 1915 - წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენი
• 1915 - წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენი