ვლადიმერ მაისურაძე

დაბადების ადგილი: სოფელი ხაშმი, საგარეჯოს რაიონი.

დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი 1945 წელს; 1947 წლიდან სწავლობს ასპირანტურაში, რომლის სრული კურსი დაამთავრა მოსკოვში.

მონაწილეობდა დიდ სამამულო ომში. 1951 წელს მოსკოვში დაიცვა დისერტაცია იურიდიულ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხის მოსაპოვებლად. ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის უნივერსიტეტში. 1962-1970წწ. იყო უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე. ამ თანამდებობაზე იმუშავა 8 წელი. 1970 წელს დაინიშნა საქართველოს სსრ იუსტიციის მინისტრად. 1976-1986წწ. ხელმძღვანელობდა სახელმწიფო არბიტრაჟს და იყო საქართველოს მთავარი სახელმწიფო არბიტრი. ეწეოდა ფართო საზოგადოებრივ მოღვაწეობას, სხვადასხვა დროს არჩეჟლი იყო საქართველოს კომპარტიის ყრილობების დელეგატად, სარევიზიო კომისიის წევრად, უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად.  დაჯილდოებულია მრავალი მედლით, საქართველოს უმაღლესი საბჭოს საპატიო სიგელებით.

წყარო: საქართველოს უზენაესი საქართველი: supremecourt.ge; მაისურაძეთა გვარის მატიანე / ბადრი მაისურაძე. - თბილისი, 2023. გვ.184-185

• 1973 - საქართველოს დამსახურებული იურისტი
• დიდი სამამულო ომის პირველი ხარისხის ორდენი
• შრომის წითელი დროშის ორდენი (ორი ორდენი)