ნიკოლოზ მელიქ-შახნაზაროვი

დაბადების ადგილი: ქ. თბილისი.

დაამთავრა ბაქოს მამაკაცთა რეალური გიმნაზია.

1872 წლის აგვისტოში სამხედრო სამსახურში შევიდა კადეტად კონსტანტინოვსკის მე-2 სამხედრო სკოლაში, რის შემდეგაც, 1874 წლის 7 აგვისტოს, იგი გაათავისუფლეს; 1875 წლის 25 ოქტომბერს იგი მეორე ლეიტენანტის წოდებით დაწინაურდა; 1877-1878წწ. მონაწილეობდა რუსეთ-თურქეთის ომში აჯანყებული მთიელების წინააღმდეგ კამპანიებში; 1877 წლის 26 დეკემბერს იგი ლეიტენანტად დაწინაურდა; 1878 წლის 18 დეკემბერს - შტაბის კაპიტნად; 1877 წელს, თემირ-ხან-შურინსკის რაზმის შემადგენლობაში, მონაწილეობდა დაღესტნის რეგიონში აჯანყებული მთიელების წინააღმდეგ კამპანიაში; 1881 წლის 18 ივნისიდან – კაპიტანი; 1880-1881წწ. მონაწილეობდა გეოკ-ტეპეზე თავდასხმასა და ცენტრალურ აზიაში ნახევრად მომთაბარე თექინების წინააღმდეგ სამხედრო ოპერაციებში; 1882 წლიდან – დაბრუნდა თემირ-ხან-შურაში; 1893 წლის იანვრიდან სექტემბრამდე სწავლობდა ოფიცერთა არტილერიის სკოლაში, რის შემდეგაც დაბრუნდა თავის 21-ე არტილერიის ბრიგადაში; 1893-1895წწ. – მე-3 სარეზერვო არტილერიის ბრიგადის მე-5 ბატარეის მეთაური; ​​1895 წლის 12 მარტიდან – პოდპოლკოვნიკი, მე-20 არტილერიის ბრიგადის მე-5 ბატარეის მეთაური; 1895-1903წწ. პირველი კავკასიური არმიის კორპუსის მე-20 კავკასიური არტილერიის ბრიგადის მე-7 სამთო ბატარეის მეთაური; 1903 წლის 21 აგვისტოდან – პოლკოვნიკი და მე-40 საარტილერიო ბრიგადის მე-2 ბატალიონის მეთაური; 1904-1905წწ. რუსეთ-იაპონიის ომის მონაწილე. მეთაურობდა მე-40 საარტილერიო ბრიგადის მე-2 ბატალიონს (დისლოკაცია მინსკის გუბერნიის ნესვიჟში) მანჯურიაში; 1906 წლის 14 ნოემბრიდან – მე-2 კავკასიური არმიის კორპუსის 21-ე კავკასიური საარტილერიო ბრიგადის მე-2 ბატალიონის მეთაური; 1910 წელს პენსიაზე გავიდა არტილერიის გენერალ-მაიორის წოდებით; საცხოვრებელ ადგილად ტფილისი აირჩია. 1915 წლის 11 მარტს პოლკოვნიკის წოდებით კავკასიის სამხედრო ოლქის სარეზერვო რიგებში დაინიშნა; 1915 წლის 15 ივნისიდან გენერალ-მაიორის წოდება მიიღო; 1916 წლის მარტში იგი დაინიშნა კომისიის თავმჯდომარედ, რომელიც განიხილავდა ტფილისისა და ქუთაისის გუბერნიებსა და ბაღვაშის ოლქში რაიონული სამხედრო მეთაურების ოფისების საქმეებს. იმავე წლის აპრილში იგი დაინიშნა კომისიის თავმჯდომარედ, რომელიც შეამოწმებდა არტილერიის რეზერვში მყოფი ცხენოსანი კავალერიის შემადგენლობას; 1917 წლის 16 დეკემბერს იგი გაათავისუფლეს გენერალ-ლეიტენანტის წოდებით და დაინიშნა საველე მსუბუქ არტილერიაში. რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი (1910). 

წყარო: საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული  აკადემია: ქართული ენციკლოპედიის ი. აბაშიძის სახელობის მთავარი სამეცნიერო რედაქცია: georgianencyclopedia.ge; ru.hayazg.info

• 1915 - წმინდა სტანისლავის I ხარისხის ორდენი
  გულმოდგინე სამსახურისა და განსაკუთრებული შრომისთვის
• 1905 - წმინდა ვლადიმირის III ხარისხის ორდენი (ხმლებით)
• 1905 - წმინდა ანას II ხარისხის ორდენი
  იაპონელების წინააღმდეგ გამორჩეული სამსახურისთვის
• 1899 - წმინდა ვლადიმირის IV ხარისხის ორდენი (მშვილდით)
• 1882 - წმინდა ანას III ხარისხის ორდენი (ხმლებითა და მშვილდით)
• 1882 - წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენი
• 1880 - წმინდა სტანისლავის III ხარისხის ორდენი (ხმლებითა და მშვილდით)