ევგენი მარცინოვსკი

დაბადების ადგილი: ქ. მსტისლავლი, მოგილიოვოს ოლქი, ბელორუსია.

სწავლობდა სმოლენსკის გიმნაზიაში. 1899 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი.

25 წლის განმავლობაში მუშაობდა იმპერატორ პავლე I-ის სახელობის საავადმყოფოში (მოგვიანებით მე-4 ქალაქის საავადმყოფო), თავდაპირველად ბაქტერიოლოგად, ხოლო 1902 წლიდან უმცროს რეზიდენტად საავადმყოფოს ინფექციური დაავადებების განყოფილებაში; 1900-1904 წლებში იყო პათოლოგიური ანატომიის ინსტიტუტის შტატგარეშე ლაბორანტი; 1908-1909 წლებში მოსკოვის ქალთა უმაღლესი კურსების მედიცინის ფაკულტეტის ბაქტერიოლოგიის კათედრის ასისტენტი; ასევე ასწავლიდა ბაქტერიოლოგიას კერძო სტომატოლოგიურ სასწავლებელში; 1910 წლის თებერვლიდან გახდა მოსკოვის უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტის ზოგადი პათოლოგიის კათედრის კერძო დოცენტი; ასწავლიდა კურსს "პათოგენური პროტოზოები და მათი როლი ადამიანის პათოლოგიაში"; 1911 წელს უნივერსიტეტი დატოვა სახალხო განათლების მინისტრის, ლ. ა. კასოს პოლიტიკის წინააღმდეგ პროტესტის ნიშნად; 1911–1913 წლებში კვლავ მუშაობდა მოსკოვის უმაღლეს სამედიცინო დაწესებულებაში; შემდეგ მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში, სადაც 1914–1917 წლებში მონაწილეობდა ფრონტზე ინფექციური დაავადებების წინააღმდეგ საბრძოლველად სამედიცინო რაზმების ორგანიზებაში; კავკასიის ფრონტზე ყოფნისას შეისწავლა ტროპიკული დაავადებები, პაპატაცის ცხელება, დენგეს ცხელება, მალტის ცხელება და ა.შ.; დიდი ხნის განმავლობაში მუშაობდა ვ. ა. ბარიკინის კავკასიური ბაქტერიოლოგიური რაზმის შემადგენლობაში; ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, 1917–1919 წლებში, იყო მოსკოვის ცენტრალური ბაქტერიოლოგიური ინსტიტუტის დირექტორი; 1920 წელს დააარსა ჯანდაცვის სახალხო კომისარიატის ტროპიკული ინსტიტუტი, რომლის დირექტორიც იყო სიცოცხლის ბოლომდე; 1934 წლიდან ინსტიტუტი მის სახელს ატარებს - სამედიცინო პარაზიტოლოგიისა და ტროპიკული მედიცინის ინსტიტუტი, ე. ი. მარცინოვსკის სახელობის სამედიცინო პარაზიტოლოგიის, ტროპიკული და ვექტორული დაავადებების ინსტიტუტი (ამჟამად სეჩენოვის უნივერსიტეტის ე. ი. მარცინოვსკის სამედიცინო პარაზიტოლოგიის, ტროპიკული და ვექტორული დაავადებების ინსტიტუტი); 1932 წლიდან იყო რსფსრ ჯანდაცვის სახალხო კომისარიატისა და ერთა ლიგის მალარიის საერთაშორისო კომისიის აკადემიური საბჭოს თავმჯდომარე; მისი ძირითადი შრომები ეხება პარაზიტოლოგიას, ეპიდემიოლოგიას და ინვაზიური დაავადებების შესწავლას; 1904 წელს, ს. ბოგროვთან ერთად, დაადგინა კანის ლეიშმანიოზის გამომწვევი აგენტის ბუნება; მისი მრავალი ნაშრომი მიეძღვნა მალარიის კლინიკურ გამოვლინებას და ეპიდემიოლოგიას; მონაწილეობა მიიღო სსრკ-ში მალარიის სადგურების დიდი ქსელის შექმნაში და ორგანიზებას უწევდა  მრავალ ექსპედიციას მალარიასთან და სხვა დაავადებებთან ბრძოლაში; ე. ი. მარცინოვსკიმ საქართველოში, კერძოდ აჭარაში მალარიის წინააღმდეგ ბრძოლაში დიდი წვლილი შეიტანა; მან ბათუმს ყურადღება მიაქცია ჯერ კიდევ 1907 წელს, როცა აქ პირველად აღმოაჩინეს კოღო-ანოფელესი. ამის შემდეგ მეცნიერი ხშირად ჩადიოდა აჭარაში. 1912 წელს იტალიაში მყოფი ევგენი მარცინოვსკი სამშობლოში ბათუმის გავლით დაბრუნდა. სწორედ ბათუმში გადაწყდა კავკასიაში მოეწყოთ მალარიის საწინააღმდეგო ექსპედიციები, ერთი მუღანში ა. ი. შინგარევას ხელმძღვანელობით, ხოლო მეორე შავი ზღვის სანაპიროზე, ა. ი. ფედოროვიჩის მეთაურობით, რომელიც საქართველოს ზღვის სანაპიროსაც მოიცავდა; ევგენი მარცინოვსკი ორივე ექსპედიციაში მონაწილეობდა; პირველი მსოფლიო ომის დროს მან შექმნა 70-ათ კაციანი რაზმი და  კავკასიის ფრონტზე გაემგზავრა, რაზმის ამოცანა იყო ქოლერისა და მუცლის ტიფის საწინააღმდეგო აცრების ჩატარება და მალარიის წინააღმდეგ ბრძოლის პრაქტიკული ზომების განხორციელება; იყო კავკასიის არმიის ექიმთა ყრილობის თავმჯდომარე, რომელიც 1917 წლის 18 აპრილს და 6 მაისს თბილისში გაიმართა; იგი საქართველოში მომდევნო წლებშიც ჩამოდიოდა. მედიცინის დოქტორი (1909), აკადემიკოსი, ინფექციონისტი.

წყარო: რეგიონული მედიცინის განვითარება საქართველოში : (აჭარის მაგალითზე...). წ. 1, [... უძველესი დროიდან 1945 წლამდე] / რამაზ სურმანიძე.-ბათუმი,2001.-გვ.97

• Борьба с малярией и общественные организации (ავტორი). - Москва, Товарищество типографии А.И. Мамонтова, 1916. - 16 с.