The National Library of Georgia მთავარი - ბიბლიოთეკის შესახებ - ელ.რესურსები
Cover Image
წიგნის დახურვა 0009უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი (ქ–ჰ)
ფოლდერის დახურვა
დოკუმენტის ნახვა წა
დოკუმენტის ნახვა წბ
დოკუმენტის ნახვა წე
დოკუმენტის ნახვა წვ
დოკუმენტის ნახვა წი
დოკუმენტის ნახვა წკ
დოკუმენტის ნახვა წლ
დოკუმენტის ნახვა წმ
დოკუმენტის ნახვა წნ
დოკუმენტის ნახვა წო
დოკუმენტის ნახვა წრ
დოკუმენტის ნახვა წუ
დოკუმენტის ნახვა წყ

წყ

 

წყაბუ - მდინარე ხობის მუნიციპალიტეტში, ჯიბადურის მარცხენა შენაკადი.

წყავი (Laurocerasus officinalis) - მარადმწვანე ბუჩქი, აქვს ტყავისებრი, პრიალა ფოთლები; იკეთებს თეთრ, მტევნებად შეკრებილ ყვავილებს. ისხამს კურკიან, წვნიან, მეტწილად შავ მწკლარტე ნაყოფს, რომელიც იჭმება.

წყავმაზა (Zhillyra medwedewil) - მარადმწვანე ბუჩქი, იკეთებს მკრთალ ყვითელ ყვავილებს. ისხამს ერთკურკიან, ხორციან ნაყოფს.

წყავროკა - სოფელი ქობულეთის მუნიციპალიტეტში.

წყალ - პირველი შემადგენელი ნაწილი რთული ფუძეებისა; ნიშნავს წყალთან დაკავშირებულს.

წყალაფორეთი - სოფელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს მდინარეების ძირულისა და საკრაულის წყალგამყოფის ჩრდილოეთ კალთაზე. მდინარე ბორიმელის მარცხენა ნაპირას. საკრებულოს ცენტრი (მოიცავს 5 სოფელს: ლახუნდარა, პატარა ვარძია, ჩალხეეთი, წყალაფორეთი, ხონი). ზღვის დონიდან - 720 მეტრი. ხარაგაულიდან - 17 კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 372 კაცი.

წყალაღმა - წყლის დინების საპირისპიროდ.

წყალბადი (H) - ქიმიური ელემენტი; ყველაზე უფრო მსუბუქი აირი; ჟანგბადთან შეერთებით წარმოქმნის წყალს. ატომური ნომერი 1, ატომური მასა 1,0079.

წყალბურთი - წყალში ბურთის სპორტული თამაში ორ მოცურავე გუნდს (7-7 კაცი თითოეულში) შორის. აღმოცენდა ინგლისში.

წყალგამოღმა - წყლის (მდინარის) გამოღმა.

წყალგამყოფი - მაღლობი ორი ან რამდენიმე მდინარის აუზებს შორის.

წყალგამძლე - რაც წყალში ან წყლისაგან არ ფუჭდება.

წყალგამჯდარი - რასაც წყალი აქვს გამჯდარი, ტენიანი.

წყალგამანაწილებელი

1) წყლის განაწილებისათვის განკუთვნილი.

2) ჰიდროტექნიკური ნაგებობა წყლის გასანაწილებლად წყალსადენის ქსელში.

წყალგარდა - უწყლოდ.

წყალგაუვალი (წყალგაუმტარი) - რაშიც წყალი ვერ გადის, რაც წყალს არ ატარებს.

წყალგაღმა - წყლის (მდინარის) გაღმა.

წყალგაყვანილობა - გაყვანილობა წყლის გასანაწილებლად.

წყალდაღმა - წყლის დინების მიმართულებით.

წყალდაწყალ - იგივეა, რაც წყალ-წყალ.

წყალდიდი - დიდი, ღრმა წყალი.

წყალდიდობა

1) მდინარეების, წყლების ადიდება (თოვლის დნობის ან დიდი წვიმების დროს).

2) ქართული მხატვრული ფილმი. ეკრანებზე გამოვიდა 1970 წელს. დამდგ,ელი რეჟისორი - თენგიზ გოშაძე. სცენარის ავტორები - თენგიზ გოშაძე, არჩლ სულაკაური. დამდგემლი ოპერატორი - ნიკოლოზ სუხიშვილი. კომპოზიტორი - არჩილ კერესელიძე. მთავარ როლებში: კოტე თოლორაია, ლია კაპანაძე, ედიშერ მაღალაშვილი, მარინე თბილელი, რამაზ ჩხიკვაძე, გიორგი გეგეჭკორი, ლეილა ყიფიანი.

წყალვარდნილი - იხილე ჩანჩქერი.

წყალზედა - რაც წყლის ზევითაა, რაც წყლის ზედაპირზეა.

წყალ-თაფლი - გამონაწური ფიჭის გადანავლები (თაფლიანი წყალი).

წყალთაშუა - სოფელი ბაღდათის მუნიციპალიტეტში (ნერგეეთის თემის საკრებულო). მდებარეობს მდინარეების წაბლარასწყლისა და ხანისწყლის შუამდინარეთში. ზღვის დონიდან -300 მეტრი, ბაღდათიდან - 7 კილომეტრი. 2002 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 276 კაცი.

წყალთბილა - სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში.

წყალთენილა - მდინარე საჩხერის მუნიციპალიტეტში, ჯრუჭულის მარჯვენა შენაკადი.

წყალთოვა - წყლიანი თოვლი, თოვლ-ჭყაპი.

წყალი

1) უფერული, გამჭვირვალე სითხე (წყალბადისა და ჟანგბადის ქიმიური ნაერთი - H20); ბუნებაში ყველაზე უფრო გავრცელებული ქიმიური ნაერთი; იხმარება სასმელად, სარეცხად, საბანაოდ, სარწყავად და სხვა.

2) ეს სითხე მდინარის, რუს, წყაროს... სახით.

წყალიკრეფია (Aquilegia) - მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ბაიასებრთა ოჯახისა; იკეთებს მსხვილ, ლამაზ, დეზებიან, მრავალნაირად შეფერილ ყვავილებს, მოჰყავთ ბაღებში.

წყალკურთხევა

1) კურთხევა ნათლისღების დღეს.

2) იგივეა, რაც ნათლისღება.

წყალმანკი - დაავადება ერთგვარი - შრატისებური სითხის (წყლის) ჩადგომა სხეულის რომელიმე ნაწილში (მუცლის ღრუში, ფეხებში...).

წყალმანკიანი - წყალმანკით დაავადებული.

წყალმარჩხი - მცირეწყლიანი, თავთხელი (იტყვიან მდინარის შესახებ).

წყალმაჭარა - ქვევრში ჩაყრილ ჭაჭაზე წყლის დასმით დაყენებული ღვინო (იციან იმერეთში).

წყალმცენარე - წყლის უდაბლესი სპოროვანი მცენარე; არა აქვს არც ყვავილი, არც თესლი.

წყალნაწყენი (Epilobium) - მსხვილყვავილედიანი მაღალი ბალახოვანი მცენარე; ხალხურ მედიცინაში იხმარება წამლად.

წყალობა

1) კეთილგანწყობა, კარგი დამოკიდებულება უფროსისა.

2) კარგი რამ, სიკეთე.

3) საჩუქარი (ბოძებული სოციალურად მაღალ საფეხურზე მდგომისაგან).

წყალსადენი

1) ნაგებობათა სისტემა, რომელიც მილების საშუალებით აწვდის წყალს მომხმარებელს.

2) რკინიგზის ბაქანი დიდუბე-ავჭალის გადასარბენზე.

წყალსადინარი - წყლის სადინარი (მილი, მილების სისტემა...).

წყალსავალი - რაშიც წყალი გადის; წყლის გასასვლელი, თხრილი.

წყალსაზიდი - რითაც წყალს ეზიდებიან.

წყალსაზომი - წყლის ხარჯის გასაზომი ხელსაწყო.

წყალსარინი - წყლის გადასაგდები, გვერდზე გადასაშვები (ჰიდროტექნიკური მოწყობილობა).

წყალსატევი - ადგილი, სადაც დაგროვილია წყალი ბუნებრივად ან ხელოვნურად.

წყალსაცავი - ჰიდროტექნიკური ნაგებობა წყლის შესაკავებლად, დასაგროვებლად, შესანახად.

წყალტუბო

1) ქალაქი (1953 წლიდან) დასავლეთ საქართველოში, იმერეთის მხარეში, წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე წყალტუბოსწყლის (გუბისწყლის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე, ზღვის დონიდან 120 მეტრ სიმაღლეზე. ქალაქად გამოცხადდა 1953 წელს. მოსახლეობა 16,8 ათასი (2002 წ.). მანძილი თბილისიდან - 249 კილომეტრი (221 კილომეტრი რკინიგზით, ქუთაისიდან - 10 კილომეტრი.

წყალტუბოში კურორტის გაშენება 1926 წელს დაიწყო. განაშენიანების პირველი პროექტი 1932-40 წლებში შედგა, გენგეგმა კი, რომელსაც საფუძვლად წრიული სქემა დაედო — 1950-51 წლებში. სხვადასხვა დროს გაშენდა 19 სანატორიუმი და პანსიონატი, 9 სააბაზანო, საკურორტო პარკი, კურორტოლოგიისა და ფიზიოთერაპიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ფილიალი.

2) სოფელი წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს წყალტუბოს ტალღობრივ ვაკეზე, წყალტუბო-ცაგერის საავტომობილო გზაზე. თემის საკრებულოს ცენტრი. ზღვის დონიდან - 120 მეტრი, წყალტუბოდან - 2 კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2867 კაცი.

3) სოფელ პირველი წყალტუბოს გავრცელებული სახელწოდება.

წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი

- ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული დასავლეთ საქართველოში, იმერეთის მხარეში.
- 1917 წლამდე შედიოდა ქუთაისის გუბერნიის ქუთაისის მაზრაში, 1921 წლიდან ისევ ქუთაისის მაზრაშია, 1930 წლამდე - ქუთაისის რაიონში. 1939 წლიდან ქუთაისის და წულუკიძის რაიონებიდან გამოყოფილი ტერიტორიების ხარჯზე შეიქმნა დამოუკიდებელი ერთეული - წყალტუბოს რაიონი. 1976-91 წლებში ეწოდებოდა წყალტუბოს საქალაქო საბჭოს ტერიტორია.
- ძირითადი ტერიტორია მდებარეობს მდინარე რიონის მარჯვენა ნაპირზე, იმერეთის დაბლობზე (კოლხეთის დაბლობის ნაწილი) , ისტორიული რეგიონის ლეჩხუმის სამხრეთით.
- მოსაზღვრე მუნიციპალიტეტებია: დასავლეთით - ხონის და სამტრედიის, სამხრეთით - ვანის და ბაღდათის, აღმოსავლეთით - თერჯოლის და ტყიბულის, ჩრდილოეთით - ამბროლაურის და ცაგერის.
- რელიეფი ხასიათდება დაბლობი-ვაკით (სამხრეთ ნაწილში) და მთისწინეთით და დაბალი და საშუალო სიმაღლის მთებით (ჩრდილოეთ ნაწილში).
- ფართობი - 632,3 კვ.კმ. (საქართველოს მთელი ტერიტორიის 0,9%).
- მოსახლეობა 74 ათასი.
- სიმჭიდროვე - 117 კაცი კვ.კმ-ზე.
- მოსახლეობის 96,7% ქართველია; 2,3% - ბერძენი; 0,7% - რუსი; 0,2% - სომეხი; 0,1% - აზერბაიჯანელი; 0,1% - უკრაინელი.
1 ქალაქი - წყალტუბო.
12 თემის საკრებულო: გვიშტიბის (4), გუმბრის (3), დღნორისი (4), მაღლაკის (2), მექვენის (6), მუხიანის (3), ოფურჩხეთის (5), პატრიკეთის (2), რიონის (7), ქვიტირის (2), ცხუნკურის (2), წყალტუბოს (3) და 4 სოფლის საკრებულო: გეგუთის, ოფშკვითის, საყულიიის, ფარცხანაყანევის.
49 სოფელი: ბანოჯა, ბენთქოულა, ბესიაური, გეგუთი, გვიშტიბი, გუბისწყალი, გუმათი, გუმბრა, დერჩი, დღნორისა, ვანისჭალა, ზარათი, ზედა მესხეთი, ზედა ონჭეიში, თერნალი, კუდოთი, ლეხიდრისთავი, მაღლაკი, მექვენა, მეჩხერი, მიწაწითელი, მუხიანი, ნამოხვანი, ნოღა, ოფურჩხეთი, ოფშკვითი, პატრიკეთი, პირველი წყალტუბო, ჟონეთი, რიონი, საყულია, საჩხეური, სორმონი, ტყაჩირი, უკანეთი, ფარცხანაყანევი, ქვედა მესხეთი, ქვედა ონჭეიში, ქვილიშორი, ქვიტირი, ყუმისთავი, ჩუნეში (ცხუნკურის თემი), ჩუნეში (წყალტუბოს თემი), ცხუნკური, წყალტუბო, ჭაშლეთი, ჭოლევი, ხომული, ჯიმასტარო (მათ შორის ორი დაუსახლებელი: ბესიაური და კუდოეთი).

წყალტუბოს მღვიმე (თეთრა) - კარსტული მღვიმე წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ხომულის მიდამოებში. 100 მეტრ სიმაღლეზე. მაქსიმალური სიმაღლე - 8 მეტრი, სიგანე - 30 მეტრი, ჯამური სიგრძე - 100 ,ეტრი.

წყალტუბოსწყალი - მდინარე წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში, გუბისწყლის მარცხენა შენაკადი, სოფელ მაღლაკთან. სათავე აქვს ქალაქ წყალტუბოს ტერიტორიაზე, 100 მეტრ სიმაღლეზე. სიგრძე - 23 კილომეტრი. საზრდოობს წვიმის, თოვლის და მიწისქვეშა წყლით. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან - 1,5 კუბ.მ/წმ.

წყალუხვი - რაშიც წყალი უხვადაა.

წყალქვეშ - წყლის ზედაპირის ქვემოთ; წყალში.

წყალქვეშა - რაც წყალქვეშ არის.

წყალქლიავი - ქლიავის ჯიში, ისხამს ღია ფერის მომცრო, მრგვალ ნაყოფს.

წყალ-ღვინო - ღვინონარევი წყალი.

წყალყინისანი (წყალყინის კოშკები) - ორი კოშკი, რომლებიც 1045 წელს თბილისში შემოსულმა საქართველოს მეფე ბაგრატ IV-მ თბილისში მთავარი ციხესიმაგრის - „ციხე დარიჯელის“ - აღების შემდეგ დაიკავა.

წყალშავი - სოფელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტში (ნიგოზეთის თემის საკრებულო). მდებარეობს ჭიათურის პლატოზე. ზღვის დონიდან - 760 მეტრი, ჭიათურიდან - 13 კილომეტრი 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 452 კაცი.

წყალწაღებული

1) ვინც, რაც წყალმა წაიღო.

2) უიმედო მდგომარეობაში მყოფი. || იტყვიან უნიათო, უგერგილო ადამიანზე.

წყალწასაღები - ცუდი, უვარგისი.

წყალწითელა

1) მთა ბაღდათის და ახალციხის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე, მესხეთის ქედზე, მდინარეების ხანისწყლის (რიონის მარცხენა შენაკადი) და წინუბნისწყლის (მტკვრის მარცხენა შენაკადი) სათავეებში. აგებულია შუაეოცენური ანდეზიტური განფენებით და პიროკლასტოლითებით. დამახასიათებლია ტყიან-მდელოიანი სუბალპური ლანდშაფტები (სიმაღლე - 2496 მეტრი).

2) მდინარე ტყიბულის, წყალტუბოს და თერჯოლის მუნიციპალიტეტებში, ქვემო დინებაში ესაზღვრება ქუთაისს აღმოსავლეთიდან, მდინარე ყვირილის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს ნაქერალას ქედის სამხრეთ დასავლეთ კალთაზე, 1080 მეტრ სიმაღლეზე. სიგრძე - 49 კილომეტრი, აუზის ფართობი - 221 კვ.კმ. მისი მთავარი შენაკადია ჭალა. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან - 7,56 კუბ.მ/წმ.

3) მდინარე ბაღდათის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ლაიშურის სათავე.

4) მდინარე ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, ორპირის მარჯვენა შენაკადი.

5) სოფლების გადაღმა წყალწითელას და გადმოღმა წყალწითელას გავრცელებული სახელწოდება (ტყიბულის მუნიციპალიტეტი).

წყალწმინდა

1) მდინარე ცხინვალის მუნიციპალიტეტში, პატარა ლიახვის მარჯვენა შენაკადი.

2) მდინარე ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, ერთვის შავ ზღვას.

3) სოფლები ლანჩხუთის და ცხინვალის მუნიციპალიტეტებში.

წყალ-წყალ - წყლის (მდინარის) გაყოლებით; წყალში (მდინარეში) გავლით.

წყალწყალა

1) წყალივით თხელი; წყლიანი, წყალნარევი.

2) (გადატანით) უხეირო, უვარგისი, მდარე.

წყალწყვა - მოცურავე გემის მიერ გამოდენილი წყლის რაოდენობა, რომლის წონა გემის წონის ტოლია.

წყალხმელეთა - რაც წყალშიც და ხმელეთზედაც ძლებს, არსებობს.

წყალჯომარდობა - წყლის სპორტი.

წყანწყარა - იგივეა, რაც ბოლოქანქარა.

წყარო

1) მიწიდან, კლდიდან გამომდინარე წყლის ნაკადი.

2) საიდანაც გამომდინარეობს, წარმოიქმნება რაიმე; დასაბამი.

3) მეცნიერულ გამოკვლევაში გამოყენებული საბუთი (წერილობითი ძეგლი, ზეპირი გამოცემა).

4) სოფლების ზემო წყაროს და ქვემო წყაროს გავრცელებული სახელწოდება (გულრიფშის მუნიციპალიტეტი).

წყაროთა - სოფელი შუახევის მუნიციპალიტეტში.

წყაროთმცოდნეობა - ისტორიის დამხმარე დარგი, რომელიც წყაროებს (მნიშვნელობა 3) შეისწავლის.

წყაროთუბანი - სოფელი თიანეთის მუნიციპალიტეტში (ღულელების თემის საკრებულო), ერწოს ქვაბულში. ზღვის დონიდან - 1100 მეტრი, თიანეთიდან - 30კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობს 44 კაცი.

წყაროსთავი

1) მდინარე დუშეთის მუნიციპალიტეტში, არხოტისწყლის მარჯვენა შენაკადი.

2) სოფელი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში (ნინოწმინდის საკრებულო). მდებარეობს ივრის ზეგანზე. მდინარე ივრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან - 700 მეტრი საგარეჯოდან - 4 კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 804 კაცი.

3) შუა საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, კულტურის მნიშვნელოვანი კერა, საეპისკოპოსო კათედრალი ისტორიულ სამხრეთ საქართველოში, ჯავახეთში, კარწახის ტბის მახლობლად (ამჟამად თურქეთის ფარგლებშია).

წყაროსთავის წმინდა გიორგის ეკლესია - წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია თელავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ ფშაველის ჩრდილოეთ-დასავლეთით, თელავი-ომალოს საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს, მდინარე სტორის მარჯვენა ნაპირზე, შემაღლებულ გორაზე.

წყაროსმთა - მთა წალკის მუნიციპალიტეტში, ჯავახეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე (1860 მეტრი).

წყაროსყელი - მთა დუშეთის მუნიციპალიტეტში, თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონზე (სიმაღლე - 3394 მეტრი).

წყარხმული - სოფელ ოტაფის ძველი სახელწოდება.

წყე - წილი, ნაწილი (წყვაში).

წყება

1) მსგავს საგანთა მწკრივი, რიგი.

2) იგივეა, რაც ცვლა.

3) კომპლექტი.

წყება-წყება - წყება და წყება; მწკრივები, ჯგუფები.

წყევლა - შეჩვენება, ცუდი ამბის მოსურვება ვინმესათვის.

წყემი - სოფელი აბაშის მუნიციპალიტეტში.

წყენა

1) ვნების, ზარალის, ზიანის მიყენება.

2) დამდურება, უკმაყოფილების შეგრძნება.

წყენანარევი - რაშიც წყენა ეტყობათ.

წყენია - ვისაც ადვილად ეწყინება.

წყეული

1) ვინც დაწყევლეს, დაწყევლილი.

2) მუხანათი, შეჩვენებული.

წყვდიადი

1) ძალიან ბნელი, უკუნი.

2) დიდი სიბნელე, უკუნეთი.

წყვეტა - ბევრი ადამიანის მისვლა, მისევა სადმე.

წყვეტადი - რაც შეწყდება ხოლმე, რაც უწყვეტი არ არის.

წყვეტილი - რაც დროდადრო (ან ადგილ-ადგილ) წყდება). ნაწყვეტ-ნაწყვეტი.

წყვილი

1) ორი ცალი (ჩვეულებრივ, ერთგვარი საგნების თვლისას).

2) ქალ-ვაჟი ერთად.

3) ისეთი (მთელი რიცხვი), რომელიც ორზე იყოფა ნაშთის გარეშე.

წყვილჩლიქიანი - წყვილი (გაყოფილი) ჩლიქის მქონე (ზოგი ბალახისმჭამელი ცხოველი: ძროხა, ცხვარი, ღორი, აქლემი, ირემი...).

წყვილ-წყვილი - სხვადასხვა წყვილი.

წყისის ტბა - ტბა ადიგენის მუნიციპალიტეტში, არსიანის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე.

წყლები - ყოფილი სოფელი ცხინვალის მუნიციპალიტეტში.

წყლიანი

1) რაშიც წყალია.

2) რასაც წყალი ურევია. || უხვად წვნიანი (ხილი).

3) ჟუჟუნა, ლამაზი (თვალები).

წყლიანობა - რისამე შემადგენლობაში წყლის არსებობა.

წყლისა - იგივეა, რაც მაწავართი.

წყლისპირა - რაც წყლის პირას, წყლის ნაპირას არის.

წყლისფერი - ოდნავ მონაცრისფრო.

წყლული - ჩირქოვანი ან ანთებით მოცული პატარა ჭრილობა კანის ზედაპირზე ან ლორწოვან გარსზე.

წყლულიანი (წყლულოვანი) - წყლულის მქონე, რასაც წყლული (წყლულები) ახლავს.

წყნარაბანო - სოფელი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში.

წყნარი

1) ნელი, აუჩქარებელი.

2) არამღელვარე, მყუდრო.

3) უქარო და უწვიმო.

4) ხმადაბალი, ჩუმი.

5) სოფელ ყარადაშის ძველი სახელწოდება.

წყნარი ოკეანე (დიდი ოკეანე) - დედამიწის უდიდესი და უღრმესი ოკეანე ევრაზიას, ავსტრალიას, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკასა და ანტარქტიდას შორის. ფართობი ზღვებთან ერთად - 178,68 მილიონი კვ.კმ. მაქსიმალური სიღრმე - 11 022 კმ.

წყნეთი - დაბა თბილისის შემოგარენში.

წყნორი - სოფელი ტყიბულის მუნიციპალიტეტში (სოჩხეთის თემის საკრებულო), მდებარეობს ნაქერალას ქედის სამხრეთ-დასავლეთ კალთაზე. მდინარე ჭალის (წყალწითელას აუზი) ზემოთში. ზღვის დონიდან - 480 მეტრი, ტყიბულიდან - 14 კილომეტრი. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 466 კაცი. წყაროებში პირველად მოიხსენიება XV საუკუნეში.

წყობა

1) შენობის (კედლის) ამოყვანა (აგურით, ქვით...).

2) განლაგება (რაზმისა, ჯარისა....) || დარაზმულობა, წესრიგი (ჯარისა....).

3) აგებულება, სტრუქტურა.

წყობა-წყობად - გუნდებად, დასებად.

წყობილება - საზოგადოებრივი თუ სახელმწიფოებრივი მმართველობის წესი, წეს-წყობილება, წყობა.

წყობილი

1) გარკვეული წესით განლაგებული, დაწყობილი.

2) ლამაზად შეხამებული.

3) აწყობილი, მწყობრი; შეწყობილი.

წყობილსიტყვაობა

1) პოეტური მეტყველება.

2) სიტყვაკაზმული მწერლობა.

წყობისად - მწყობრად, წესზე, რიგზე.

წყორძა - სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში.

წყოუში - სოფელი წალენჯიხის მუნიციპალიტეტში.

წყრთა

1) ხელის ნაწილი იდაყვიდან შუა თითის წვერამდე.

2) ძველებური სიგრძის საზომი; უდრის ხელის ამ ნაწილის სიგრძეს; ნახევარადლი, ანუ დაახლოებით 50-52 სმ.

წყრომთეთრა - ფრინველი ბუსნაირთა რიგისა; გავრცელებულია აზიის და ამერიკის ტუნდრის ზონაში.

წყრომი - ფრინველთა გვარი ბუსნაირთა რიგისა, მოიცავს 37 სახეობას.

წყრუთი - სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში.

წყურგილი - სოფლები გულრიფშის და ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტებში.

წყურვილი

1) წყლის სმის სურვილი, მოთხოვნილება.

2) (გადატანით) ძლიერი სურვილი რისამე.

წყურვილმოკლული - ვინც, რამაც წყურვილი მოიკლა.

წყურტი - იგივეა, რაც ჭყურტი.