- %

selected terms: 4,593 page 158 of 230
კაბალა-ი
ოთხკუთხა ფიცრის ჩარჩო ქსოვის დროს სახეების გამოსაყვანად. ◊ რიკი, კოტა, გუთნის ან ცულის ხელმოსაკიდი; ცელის ტარზე გაკეთებული სახელური, მარჯვენა ხელის მოსაკიდებლად. ◊ More…
კავ-ი
კაპი; აქედან კაპიანი ჯოხი, კავიანი ჯოხი ცხვრის დასაჭერად. კავიან ჯოხს ცხვარს უკანა რომელიმე ფეხს წამოსდებენ და დაიჭერენ. გადატ. კავი არის ჯოხი, რომელსაც ერთ ბოლოზე აქვს მოხრილი კაპი 20-25 More…
კავთობა, კალთობა
კავთისხევიდან მობრძანებული ხატის დღესასწაული, იხდიდნენ საბაურები და სამქანაშვილები ფანშეტში. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. More…
კავკავებ-ს
გამყივანი ხმით ყეფს. გადატ. კანკალებს, ცახცახებს. =„სიცივისგა მწარედ კავკავებდა“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული More…
კავრა-ი
ტირიფის მაგვარი წვრილი წნელი, ხმარობდნენ მიწური ბანების დასაფარებლად, მიწის შესაკავებლად. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : More…
კაზარა-ი
კრაზანა (მწერი); ◊ ფუტკარი. „იმ წელს კარგი ზაფხული იყო, რუსებმა იაშიკებით. მარეკეს კაზარები და თაფლი აკეთებინეს“. მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური More…
კაიდანარა-ი
ტაფისებური ქვის კეცი, საკიდელზე იკიდებოდა, ზედ ხაბიზგინებს აცხობდნენ. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
კაკ-ი, კაკებ-ი
ყვერი, ყვერები, მარცულები – მამრის სასქესო ჯირკვლები. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
კაკანაი
აკვანი ბავშვის ენაზე (ა. ყაზბ., III შ. ძიძ.). =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
კაკბისყელა-ი
მთის ყვავილია, მაღალ, მოწითალო ღეროზე წვრილი ფოთლები აქვს, თავზე პაწია კოკობი, მზეზე სხვადასხვა ფერს ირეკლავს. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. More…
კალაჩა-ი
(калач) ფურნეში გამომცხვარი თეთრი პური. =„ჩემმა დამ კალაჩაი პური და კიტრის წნილი მაჭმია“;; „კალაჩაის ფქუილი“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. More…
კალდამა-ი
აკლდამა, სასფლაო, ძველი ნასაფლავარი. =„ვისაც ხორველაი შაუდგებოდა და შაატყობდა თავს, რო არ მარჩებოდა, თავისი ფეჴით მიდიოდა კალდამაჩი და იქ კუდებოდა“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: More…
კალთაი
კენჭაობის დროს, კენჭი რომ გავარდება ხელიდან, მოთამაშე სწრაფად კალთაზე ირტყამს ხელს და ამბობს: =„კალთაი მე“, ე. ი. მანვე განაგრძოს თამაში. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი More…
კალთაჩი ჩაჯდომა
კალთაში ჩასმა ბავშვის. =„მე ბაბოს კალთაჩი ჩაუჯდები“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
კალთაწამაჴდილ-ი
უნამუსო ქალი. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
კალთობა
წმინდა გიორგის დღესასწაული, კავთობა (ნ.). =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
კალიჩ-ი
გამხდარი, გამხმარი. გაძვალტყავებული პირუტყვი. =„კალიჩი ცხენი ჰყავ“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
კალოდ-ი
ბაგა, ხის გრძელი ყუთი ან გრძელი მორი გულამოღრუტნული, რომელშიაც საქონელს საჭმელს უყრიან (ო. ქაჯ.). =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან More…
კალოვან-ი
ვაკე ადგილია სოფელ გერგეტში, სადაც პურის სალეწი კალო იყო გამართული წინათ ამ სოფლის მაცხოვრებელი მარცვლეულს ლეწავდნენ. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; More…
კამარა
აკვნის ზედა ჯოხი, რომლზედაც იკვრება თასმები. ◊ (დაოთხებით გაქცევა პირუტყვისა (ა. ყაზბ. III, შ. ძიძ.).) აკვნის მთლიანი გადასაფარებელი, მჭიდროდ რომ მოიცავს აკვანს, რათა ვერაფერმა More…
მოხევური ლექსიკონი ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9