შაბათსაღამო, იწყება მზის ჩასვლიდან, ამ დროიდან საქმეზე ხელს იღებენ. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
სალოცავი ნიშებია ხევის ბევრ სოფელში, თაყვანს სცემდნენ უფრო მეტად ქალები, სწირავდნენ თხას ან მამალს. =„კუირრე ხთისშვილი.“; „კუირეს ყოჩს შასთხოვდეს შვილიერებასა (ცდოშია)“. =მოხევური More…
კვირაზე. =„კუირეზე მეტია ჩემს ძმას ველი, ქალაქით უნდა მოვიდეს“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
კვირაძლობა, კვირაძალის დადგომა. რელიგიური დღესასწაული აღდგომის მესამე კვირას, იმართებოდა მოსავლიანობის და ბარაქის სალოცავად. =„კუირეძლობაზე ქეიფობდეს“. =მოხევური ლექსიკონი / More…
(მეჭეჭი, მეჭეჭები.კვანძები მატყლში. ნაგულა.) ხის ტოტებზე გამოსული კვირტი. =„პელებზე კუირტები აქუ“.; „კუირტი მოკლე მატყლია, სასთავად არ ვარგა, გამოვარჩევთ და გობანჩი ან მუთაქებჩი More…
(ადამიანის მუხლისთავი.) კვირისტავი. თითისტარის თავს წამოსაცმელი, რათა სწორად ბრუნავდეს. =„ტარს თავზე აქტ ყიბჭო, წამაცმული აქუ კუიშტავი“.; „დევეცი და მუჴლის კუიშტავი დავხკარ“. More…
(კარსა და ფანჯარას შუა კედლის ნაწილი.) ქვის სვეტი (ბოძი), რომელზედაც იდება სახლის თავხე (ო. ქაჯ.). ◊ მომცრო საღვინე ჭურჭელი (ა. ყაზბ., I, შ. ძიძ.). მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: More…