- 2 %

ჭა ჭდ ჭე ჭი ჭკ ჭლ ჭო ჭრ ჭუ ჭყ
selected terms: 90 page 1 of 5
ჭავლ-ი
მდინარის ჩაციმციმება. მდინარე დინების დროს ზოგიერთ ადგილას იკეთებს თეთრ ქაფს და მას მოხევეები ჭავლს ეძახიან. გადატ. გამოსახდელად ქვაბში რომ ჩაასხამენ საკაპრეს, ადუღების პირას რომ მივა, More…
ჭაკ-ი
ფაშატი ცხენი ან ვირი (დედალი). =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
ჭალ-ი
ფანდურის ნაწილია, ხის პატარა სამკბილიანი ფირფიტა, რომელშიც ჩაისმის სიმები. ჭალი სიმებს გარკვეულ დონეზე აყენებს, უიმისოდ სიმები ფანდურს დაეკვრება. საქცევი ჭალი ფანდურის ყელშია, ასაწევი ჭალი More…
ჭალა-ი
წყლის პირზე მდებარე ნახევრად ქვიშიანი ადგილი. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
ჭალის ყანა
ვაკე ადგილის,წყლისპირის ყანა. =„მე წილჩი ჭალის ყანა მერგა“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
ჭამ-პურა-ი
უსაქმური ადამიანი, რომელსაც მარტო ჭამა-სმა უყვარს. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
ჭანის მაზვერ-ი
ცუდად დაკოდილი მოზვერი, რომელიც ძროხებს ხშირად დასდევს, თუმცა უნაყოფოდ, სქესობრივად უუნარო პირუტყვი. მამლად უვარგისი. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; More…
ჭანჭიკა
ნაქარგ-ნაქსოვის სახეა: ერთი უჯრა სირმით, მეორე უჯრა უბრალო ძაფით ირთვებოდა. =„ჭანჭიკას თალიანს მაჰქსოვდეს, ვერცხლის ძაბის ბატარაი თოლი ექნებოდა“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი More…
ჭაპოშარ-ი
მსხვილკბილებიანი ქლიბი, ჭოპოსანი (ნ. ნაპოშარი). =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
ჭაღაჭა-ი
(საკერავი მანქანის მაქო.) მაქო (შდრ. ცხემლაი), საქსოვი მოწყობილობის ნაწილი: ორმხრივ კონუსისებურად გათლილი ხე, შუაში სიგრძეზე ამოკვეთილია და ჩასმულია წიწკი (ჩხირი), რომელზეც ეხვევა შალის More…
ჭაშნიკ-ი
სიამოვნება, გემო. =არ მეჭაშნიკა – არ მესიამოვნა, არ მეგემა, ჭკუაში არ მომივიდა. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული More…
ჭაჭ-ი
ფიქალი, სიპი ქვა. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
ჭაჭანი არცვისი არაა
კაციშვილი არაა, საერთოდ არავინ არ არის. =„ერობაჩი არცვისი ჭაჭანი არაა“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
ჭაჭით
მაზღავებული, მაზღაული - (ფიქალით) სიპი ქვით მოფენილი იატაკი საქონლის სადგომში, ბინაში ან ეზოში კარის წინ. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან More…
ჭახჭახ-ი
ხმაური, გამოწვეული ხის გატეხით ან ძვლების ხახუნით. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
ჭაჴ-ი, ჭაჴებ-ი
მკბენარის (ტილის) კვერცხები. =„უსუფთაოდ დაგდებულ ქალასა ჭავი გასჩენიყო თმაჩი“. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული More…
ჭდე
პაწია ჩანაჭერი ხეზე ან ჯოხზე, ნაჭდევი, ხაზი, ნიშანი რისამე სამახსოვროდ. ჭდის ამაგდება – ძვ. სათვალავიდან ამორიცხვა დამნაშავის მოკვეთის ნიშნად. =„ისრი ამააგდას მოღალატის საბოლოო, როგორც ამ More…
ჭედილაი
ჭედილა-ი – ორ წლამდე ასაკის მამალი ცხვარი. ამის მერე იგი არის ყოჩი. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
ჭეკა
ძველებური ხის ბოქლომი, კბილანებიანი, იღებოდა და იკეტებოდა ბაწკინტათი. ახლა უწოდებენ ლითონის ბოქლომსაც. =„ჭეკა-კლიტით დავკეტეთ სახლი“;; „ემ ჭეკას ეგ კლიტე ვერ აღებს“. See also: საჭეკე More…
ჭეკარ-ი
ღოლო, მხალი, მცენარეა ერთგვარი. =მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
მოხევური ლექსიკონი ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9