გარესაყრდენი თაღი„ ნახეეარრკალის ფორმის კონსტრუქციული ელემენტი, რომელიც კამარას გამბეგენ ძაბვეებს„ საგანგებო საყრდენებს კონტრფორსებს გადასცემს და კედლის ან სეეტის სისქის მნიშვნელოვნად More…
თაღნარი; კედლის სიბრტყეზე გამოყვანილი ყრუ თაღედი, რომელიც დეკორაციულ ელემენტს წარმოადგენს. =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი More…
ზარადხანა; შენობა, სადაც წარმოებს იარაღის დამზადება, შეკეთება და შენახვა. =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, More…
ხელოვნების განვითარების ადრინდელი პერიოდი, რომელიც იხმარება ძველი ბერძნული ხელოვნების ერთ-ერთი უმნიშევნელოვანესი პერიოდის მიმართ (მე-7 –მე-5 სს ჩვენს ერამდე). =ხუროთმოძღვრული More…
მეცნიერება რომელიც ისტორიულ წარსულს ადგენს მატერიალური კულტურის ძეგლების შესწავლის გზით. მისი ძიების ძირითადი მეთოდია გათხრები. =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ More…
თავსართი; თაღის მოჩარჩოება, რომელიც წარმოადგენს მთლიან ან დანაწევრებულ ზოლურას. =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : More…
შენობის კომპოზიციის და სტრუქტურის დამახასიათებელი წყობა, რომელიც გამოისახება ცალკეული ნაწილებს „ურთიერთკავშირით, რიტმით, პროპორციებით, ნაგებობის ელემენტებს მასშტაბურობით. მეორეხარისხოვანი More…
ხუროთმოძღვარი; პირდაპირი თარგმანით - მთავარი-ი უფროსი მშენებელი. სპეციალისტი არქიტექტურის დარგში. =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. More…
აკუსტიკის დარგი, რომელიც შეისწავლის შენობაში ხმის გავრცელების საკითხებს. See also: აკუსტიკა არქიტექტურული =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. More…
ერთიან კომპოზიციას, გარკვეულ არქიტექტურულ ჩილებული შენობების და ნაგებობების ერთობლიობა, ჩამოყალიბებული თანდათან – ხანგრძლივი დროის მანძილზე ან ერთდროულად. =ხუროთმოძღვრული More…
განსაზღვრული დანიშნულების შენობათა ჯგუფი. See also: კოქმალქსი არქიტქტურული =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, More…
ნაგებობათა ჯგუფის (ანსამბლის, კომპლექსის) ან ნაგებობის ცალკეული ნაწილების განსაზღრული წყობა რომელიც ერთიან მთლიანობას ქმნის. See also: კომპოზიცია არქიტექტურული =ხუროთმოძღვრული More…
არქიტექტურული ელემენტების კომპოზიციური წყობის ხერხი, საშუალება, რომელიც დაფუძნებულია შენობის ნაწილების ურთიერთ შეფარდებასა და ამ შეფარდების ათვისების უნარზე. მასშტაბის ცნების გავრცელებულ More…
არქიტექტურული კომპოზიცია, სისტემა, რომელსაც საფუძვლად უდევს დგარულ-კოჭოვანი კონსტრუქცია და წყობის განსაზღვრული კანონები. ჩაისახა ანტიკურ საბერძნეთში და გავრცელდა ევროპის მრავალი ქეეყნის More…
მოლიურები, მულიურები, არქიტექტურული ფორმების შემადგენელი ელემენტები. არქიტექტურული პროფილები იყოფა ორ ჯგუფად: სწორხაზოვანი (თარო, პლინტი და სხვ.) და მრუდხაზოვანი (ლილვი, ფოსო, ბატიყელა, More…