ქა ქვ ქი ქო ქუ
selected terms: 47 page 1 of 3
ქალა
კარძელი; კარის ჩარჩოს ზედა ძელი. See also: ქალაია =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. More…
ქალაია
იგივეა, რაც ქალა. See also: ქალა =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)
ქალაქი
დიდი დასახლებული პუნქტი ადმინისტრაციული, კულტურულ-საგანმანათლებლო, სამრეწველო, სავაჭრო და მისთ. დაწესებულებებით. =„ამა ქალაქსა წესია, დღესა მას ნავროზობასა არცა ვინ ვაჭრობს ვაჭარი, არცა More…
ქალაქი-თანამგზავრი
ქალაქი-სატელიტი; თანამედროვე ქალაქმშენებლობაში – ქალაქის ფარგლებს გარეთ გატანილი საცხოვრებელი ზონის ნაწილი ცალკე დასახლების სახით, რომელაც მოხერხებულად არის დაკავშირებული ქალაქის ბირთვთან More…
ქალაქი-სატელიტი
იგივეა. რაც ქალაქი-თანამგზავრი. See also: ქალაქი-თანამგზავრი =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ More…
ქალაქის გალავანი
ქალაქის კედელი; შუა საუკუნეების ქალაქის გარშემო აგებული კედელი ერთი ან რამოდენიმე გამოსასვლელით. See also: ქალაქის კედელი =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; More…
ქალაქის კარი
ქალაქის კარიბჭე; შუა საუკუნეების ქალაქის კედელში მოთავსებული კარი, რომელიც. ჩეეულებრივ, რომელიმე მაგისტრალურ გზაზე გამოდიოდა. =„ცხადად მოვიდოდა შარასა გზასა და მარტო შემოვიდოდა ქალაქისა More…
ქალაქის კარიბჭე
იგივეა, რაც ქალაქის კარი. =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)
ქალაქის კედელი
იგიეეა, რაც ქალაქის გალავანი. See also: ქალაქის გალავანი, კედელი =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ More…
ქანდაკება
ნაქანდაკები, ნაქანდაკარი„ ნატიფი, ნაძერწი, სკულპტურა; სახვითი ხელოვნების სახეობა, რომლის ნაწარმოებს მოცულობითი ფორმა აქვს და სრულღება მკვრივი (ქვა) ან პლასტიკური (თიხა) მასალისაგან. More…
ქანდარა
ანტრესოლი; სადგომის სასარგებლო ფართობის გაზრდის მიხნით, ძირითად სართულის მოცულობაში შემაღლებულად ჩაშენებული ნახევარსართული ან ამავე მიზნით მოწყობილი ნახევარსართულიანი ზედნაშენი ღია More…
ქანდაქარი
See also: მოქანდაკე =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)
ქარაბაკი
ბაკ, ტრუშული; წნული ღობით გამოყოფილი ადგილი (მაგ., ურმების დასაყენებელი ეზო-ყურე). ◊ საქონლის დასამწყვდევად მოზღუდული უსახურავო ადგილი. ◊ მსხვილი წნელით ამოყვანილი ღობე. More…
ქარბანდი
კონსტრუქცის ელემენტი ღეროების სისტემის სახით, რომელიც გამიზნულია ქარის მიმართ ნაგებობის წინაღობის გასაზრდელად. =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი More…
ქარგილი
თაღოვანი ან კამაროსანი კონსტრუქციის ამოსაყვანად აღმართული დამხმარე მოწყობილობა რომელიც იმეორებს ამოსაყვანი ფორმის ზედაპირის სიმრუდეს და რომელზედაც ქვების ან ბეტონის ჩასაწყობი ყალიბების More…
ქარვასლა
ფუნდუკი; მგზავრებისა და ქარავნებისათვის განკუთვნილი სასტუმროს დასახელება ამიერ-კავკასიაში, წინა და შუა აზიაში. შდრ. სანაგა. =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია More…
ქართაკვეთი
კონკრეტული ადგილმდებარეობისათვის დადგენილი ქარების სიჩქარისა და სიხშირის საშუალო თეიური, წლიური სიდიდეების გრაფიკული გამოსახულება ქეეყნის მხარეების გათვალისწინებით. =ხუროთმოძღვრული More…
ქარხანა
მსხვილი სამრეწველო საწარმო ◊ საფარეშო; „სახელოსნო, სადაც დიდი რაოდენობით ამზადებდნენ ხოლმე გასაყიდად განკუთენილ საქონელს." (ივ. ჯავ.). ხუროთმოძღვრული განმარტებითი More…
ქაშანური
სხვადასსვა სახის ნაკეთობა, რომელიც მზადდება გამომწვარი და მოჭიქული თეთრი ან ფერადი მასისაგან (თიხას განსაკუთრებული სახეობა, რომელიც შეიცავს თაბაშირისა და სხვა მინარევებს). More…
ქვაბი
ქვაბული; ხელოვნური ან ბუნებრივი სათავსი კლდეში. ="ქვაბისა კარებს ასმათი მარტო ზის, არ ბარგოსანი“ (ვეფხ.). See also: ქვაბული =ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ More…
ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9