See also: Motu proprio =პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო პეტროზილო; [იტალ. თარგმნა მარიკა სააკაშვილმა; რედ. მერაბ ღაღანიძე; სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტი, ქრისტ. More…
(ლათ. conversio (მომდინარეობს სიტყვიდან convertere) „მიმართვა“, „მიბრუნება“) (Conversione) ტერმინი აღნიშნავს როგორც გადასვლას ერთი რელიგიიდან მეორეზე, ისევე ცოდვილის ღმერთთან მიბრუნებას More…
(ლათ. proximus, აღმატებითი ხარისხის ფორმა სიტყვისა prope „ახლობელი“) (Prossimo) ისრაელში ასეთად მიიჩნეოდა ადამიანი, რომელიც არ განეკუთვნებოდა გვარს, მაგრამ გვარის ახლობელი იყო, როგორც More…
(გვიანლათ. zelator) (Zelatore) მორწმუნე, რომელიც გულმოდგინებით ემსახურება საკულტო თაყვანისცემის რამე კონკრეტული ფორმის გავრცელებას (მაგალითად, წმიდა გულის, ქალწული მარიამის თაყვანისცემა და More…
(ლათ. mutius (სიტყვიდან mutilus „დასახიჩრებული“) „მოკლე“, „შემოკლებული სამოსი“) (Mozzetta) გულზე ღილებით შეკრული სხვადასხვა ფერის მოკლე მოსასხამი პატარა კაპიუშონით. არაა განკუთვნილი More…
(Apostolici) ასე ეწოდა ანტიკურ ხანასა და შუა საუკუნეებში აღმოცენებულ მრავალრიცხოვან ერეტიკულ სექტათა მიმდევრებს. ისინი მოციქულთა მაგალითით (რამაც განაპირობა მათი სახელწოდება) ცხოვრობდნენ More…
(ბერძ. ზმნიდან apostéllein „წარგზავნა, მივლინება“; წარმოიქმნა არსებითი სახელი apóstolos, საიდანაც მოდის ლათ. apostolus) (Apostolo) ასე ეწოდება იესოს თორმეტ თანამშრომელს, რომლებიც თავად More…
(მომდინარეობს ბერძ. apostéllein „წარგზავნა, მივლინება“) (Apostolato) მოციქულის მისია და საქმიანობა, რომლის მიზანია იესო ქრისტეს დავალების განხორციელება; გამოიხატება ქადაგებაში, ანუ More…
(„Oasi", movimento) მამა ვირჯინიო როტონდის მიერ მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დაარსებული მოძრაობა, რომელიც ახალგაზრდებს სახარების თანახმად წარმართული სულიერი ცხოვრების პროგრამას სთავაზობს. More…
(ბერძ. martýs „მოწმე“) (Martire) პიროვნება, რომელიც საკუთარი სარწმუნოებისათვის განიცდის დევნას, ტანჯვას და იღებს სიკვდილს. ეკლესია დასაბამიდანვე მიაგებდა პატივს მათ, ვინც რწმენას საკუთარი More…
(ბერძ. martýrion „დამოწმება“) (Martirio) აღნიშნავს სიკვდილს ან ტანჯვას, რომელსაც იღებს მორწმუნე საკუთარი სარწმუნოების დასამოწმებლად. =პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო More…
(ლათ. discipulus, რომელიც ნაწარმოებია ზმნიდან discere „სწავლა“) (Discepoli) ძველ აღთქმაში ასე ეწოდება მოძღვრის სწავლების მიმდევარს (იგავ. 5:13; 10:17; 23:12.26). ახალ აღთქმაში იესოს მოწაფეები More…
(ლათ. religiosus „რელიგიური“) (Religioso) აღნიშნავს პირს, რომელმაც სიღატაკის, უბიწოებისა და მორჩილების საჯარო აღთქმათა მეშვეობით ღმერთს მიუძღვნა თავისი ცხოვრება. See also: და More…
(Chierici regolari) ფართო მნიშვნელობით აღნიშნავს ყველა მოწესე სამღვდელოს, – რელიგიური ორდენისა თუ კონგრეგაციის წევრს, ხოლო ვიწრო მნიშვნელობით – XVI საუკუნიდან აღმოცენებულ საზოგადოებათა და More…
(Ordini religiosi) იმ პიროვნებათა საზოგადოებები, რომლებიც ირჩევენ „ცხოვრების უზენაეს წესად სახარების მიერ შემოთავაზებულ და საკუთარი ინსტიტუციის წესდებაში გამოხატულ ქრისტეს გაყოლას“ (CIC, More…
(ლათ. vocatio „მოხმობა“) (Vocazione) ფართო მნიშვნელობით, ღმრთის მიერ თითოეული ადამიანის მოწოდება ხსნისაკენ (მათ. 16:24; საქმ. 2:40; 1 კორ. 1:26). ვიწრო გაგებით, ცნება აღნიშნავს ღმრთის More…
(ბერძ. eleemosýne „თანაგრძნობა“, „თანალმობა“) (Elemosina) გვიანიუდეურ ხანაში აღნიშნავდა გულმოწყალების გამოვლინებას თანამოძმეთა მიმართ. იესოს დროს ლოცვასა და მარხვასთან ერთად (მათ. 6:1-4; ლუკ. More…