A C D E F G H I L M N O P Q R S T U V

სა სე სვ სი სკ სნ სო სპ სტ სუ სქ სხ
selected terms: 263 page 4 of 14
საკრისტია
(შუასაუკუნ. ლათ. sacristia, სიტყვიდან sacer „წმიდა“) (Sagrestia) ეკლესიის შენობის (როგორც წესი, მღვდლის სამყოფის – პრესბიტერიუმის მომიჯნავე) სათავსო, სადაც მღვდელი იცვამს ლიტურგიულ სამოსს More…
საკურთხეველი
(გვიანლათ. altare (კლასიკურ ლათ. altaria) „მსხვერპლშეწირვისთვის განკუთვნილი ტრაპეზი“) (Altare) საკურთხევლის გამოყენება ქრისტიანობაში იუდეველობიდან დამკვიდრდა. ებრაული საკურთხევლის More…
სალეზელნი
(Salesiani) აღნიშნავს: ა) წმიდა ფრანცისკე სალელის მისიონერებს ანესიდან. კონგრეგაცია 1838 წელს დააარსეს ეპისკოპოსმა ჯ. რეიმ და პ. მერმიემ, 1843 წელს ის გრიგოლ XVI-მ დაამტკიცა; ეხმარება More…
სალვატორელნი
(Salvatoriani/e) წევრები რელიგიური კოგრეგაციისა ღმრთაებრივი მაცხოვრის საზოგადოება (Società del Divin Salvatore), რომელიც 1889 წელს, რომში გერმანელმა მღვდელმა ი. ბ. იორდანმა დააარსა. More…
სალიათი
(Salat) ისლამში ასე ეწოდება რიტუალურ სავალდებულო ლოცვას, რომელიც შედგება რელიგიური ფორმულებისა და რიტუალური ჟესტებისაგან. მათ მორწმუნე მუსლიმები დღეში ხუთჯერ იმეორებენ მექის მიმართულებით. More…
სალხინებელი
(ლათ. purgatorium (ზმნიდან purgare „განწმედა“)) (Purgatorio) (განსაწმედელი) – ეკლესია სალხინებელს უწოდებს რჩეულთა საბოლოო განწმედას, ანუ იმათ განწმედას, ვინც ღმრთის მადლში კვდება, მაგრამ ჯერ More…
სამართლიანობა
(ლათ. iustitia (სიტყვიდან iustus)) (Giustizia) ერთ-ერთი ოთხ კარდინალურ სათნოებათაგან (კეთილგონიერება, სიმტკიცე, თავშეკავება), რომელიც მდგომარეობს „მუდმივსა და მყარ ნებაში, მიაგო კუთვნილი More…
სამართლიანობის ხელშემწყობი
(Promotore di giustizia) საეკლესიო ტრიბუნალებში ესაა ერთ-ერთი საჯარო მსახურების აღმსრულებელი ორი უწყებიდან. მას ევალება საზოგადოებრივ სიკეთეზე ზრუნვა როგორც სისხლის სამართლის, ისე სამოქალაქო More…
სამარიელნი
(Samaritani) სახელი სამარიელნი (2 მეფ. 17:29; septuaginta: samarítai) აღნიშნავს მთიანი რეგიონის, სამარიის, მაცხოვრებლებს, წარმართი და ებრაელი ხალხების ნაზავს, წარმოქმნილს ასურელთა More…
სამდღეური
(ლათ. tres + ფუძე სიტყვისა dies „სამი დღე“) (Triduo) საგანგებო ლოცვებისა და მსახურებისათვის განკუთვნილი სამი დღე. ლიტურგიაში ყველაზე მნიშვნელოვანია სააღდგომო სამდღეური (დიდი ხუთშაბათი, დიდი More…
სამება
(გვიანლათ. trinitas) (Trinità) სამების ცნება გამოხატავს ერთი ღმრთის საიდუმლოებას (რჯლ. 6:4; ეს. 45:5), რომელიც სამ პიროვნებადაა – მამა, ძე და სული წმიდა – გამოცხადებული. ძველ აღთქმაში იგი More…
სამკერდე
(ბერძ. enkólpion, „მკერდში მოთავსებული“) (Encolpio) მომცრო ბუდე, მასში მოთავსებული წმიდანის რელიკვიით, რომელსაც ქრისტიანობის პირველ ხანებში მორწმუნეები ყელზე ატარებდნენ. ჰქონდა სხვადასხვა More…
სამლოცველო
(ლათ. sanctuarium (სიტყვიდან sanctus „წმიდა“)) (Santuario) ეკლესია, სადაც დაცულია წმიდა ხატები ან სასწაულმოქმედი რელიკვიები, ან თაყვანისცემის ღირს ადგილას (სადაც მოხდა რამე სასწაული, More…
სამმაგი
(ლათ. trinatio (სიტყვიდან trinus „სამმაგი“)) (Trinazione) მღვდელმსახურის მიერ სამი წირვის აღსრულება კვირადღეს ან დღესასწაულებზე, რაც შესაძლებელია მხოლოდ სამწყსო აუცილებლობიდან გამომდინარე, More…
სამმართველო
(Fabbriceria) ადმინისტრაციული ორგანო, რომელიც განაგებს საეკლესიო შენობებსა და ფაბრიკებს და მართავს ტაძართა თუ სამლოცველოთა ქონებას. =პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო More…
სამოთხე
(სპარს. pairi daeza „მესერი“, „გალავანი“, შესაბამისად, „შემოღობილი ადგილი“, აღნიშნავს დიდებულ ბაღებს, სიამოვნებისა და ტკბობის ადგილს; განდევნის შემდგომი პერიოდში ებრაულ ენაში დამკვიდრდა ფორმა More…
სამოთხე, მიწიერი
See also: მიწიერი სამოთხე =პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო პეტროზილო; [იტალ. თარგმნა მარიკა სააკაშვილმა; რედ. მერაბ ღაღანიძე; სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტი, More…
სამოციქულო ადმინისტრაცია
(Amministrazione apostolica) ეწოდება „ღმრთის ხალხის განსაზღვრულ ნაწილს, რომელიც საგანგებო და განსაკუთრებულად ღრმა მიზეზთა გამო არ არის დაარსებული დიოცეზად უმაღლესი პონტიფექსის მიერ“ (CIC, More…
სამოციქულო დათარიღების დაწესებულება
(Dataria Apostolica) რომის კურიის უწყება, რომლის მოვალეობაც პონტიფექსის დოკუმენტებზე თარიღის მითითება იყო (datum apud S. Petrum). XIII საუკუნიდან კანცელარიის თანამშრომელი შეწყალების More…
სამოციქულო დესპანი (ნუნციუსი)
(ლათ. nuntius, ნაწარმოებია სიტყვიდან nountius, შემოკლებული ფორმა სიტყვისა noventius „ამბების მომტანი“ (novus „ახალი“, საიდანაც იწარმოება novere და შემდეგ noventius)) (Nunzio apostolico) რომის More…
ქრისტიანობის ლექსიკონი ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9