(ბერძ. koinós „საერთო“ და bíos „ცხოვრება“) (Cenobita) მონაზონი, რომელიც ღმერთთან თავის კავშირს „საერთო ცხოვრების ადგილას“ განიცდის (ნ. მონასტერი), განსხვავებით ანაქორეტისაგან. მონაზვნობის More…
(ბერძ. kénosis (ნაწარმოებია სიტყვიდან kenoûn „დაცლა“) „დაცარიელება“) (Kénosi/kenotico) ბიბლიურ-თეოლოგიურ ტერმინოლოგიაში აღნიშნავს განკაცებით ქრისტეს მიერ ღმერთთან თავის თანასწორობაზე უარის More…