ამილოიდ-ი [<ბერძ. amulon სახამებელი] – 1. ნახშირწყალი ან სამარაგო უჯრედისი, რომელიც მცენარის ლებნებში, ზოგჯერ კი მოზარდ ვეგეტატიურ ორგანოებში, გროვდება; იოდით ლურჯად იღებება. 2. More…
ამინმჟავა – ორგანული ნივთიერება, რომელიც შედის ცხოველური და მცენარეული ორგანიზმების ყველა ცილოვანი ნივთიერების შემადგენლობაში. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ამიტოზ-ი [ბერძ. a (უარყ. ნაწილ.) და mitos ძაფი] – (ბიოლ.). ბირთვის გაყოფის ერთ-ერთი სახე უმარტივესებში, მცენარეულ და ცხოველურ უჯრედებში; მიტოზისაგან განსხვავებით ა. ბირთვის სტრუქტურის More…
ამნისტია [ბერძ. amnēstia დავიწყება (დანაშაულისა, წყენისა), პატიება] – სასჯელის მოხსნა ან შემსუბუქება უმაღლესი სახელმწიფო ხელისუფლების დადგენილებით გარკვეული კატეგორიის მსჯავრდადებულთათვის. More…
ამოკ-ი [მალაიური amoq სიშმაგე] – ფსიქიკური დაავადება – მკვლელობის მანია; გავრცელებულია აღმ. მალაიის კუნძულებზე; იწვევს ეჭვიანობა, ღრმა დეპრესია და სხვ. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ამონ-ი და ამუნი – ძველ ეგვიპტელთა ღვთაება, ქ. თებეს მფარველი; ძვ. წელთაღრიცხვის XXI ს.-დან ა. და მზის ღვთაება – რა გააიგივეს (ამონ-რა). =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ამონიუმ-ი [< ბერძ. ammōniakon ფისოვანი წებო, გუმფისი] – 1. აზოტისა და წყალბადის ნაერთი, რომელიც ბუნებაში თავისუფლად არ მოიპოვება და შედის სხვადასხვა მარილის შემადგენლობაში. 2. More…
ამორალურ-ი [ბერძ. a (უარყ. ნაწილაკი) და ლათ. moralis მორალური] – 1. ვინც მორალს, ზნეობრივ ნორმებს უგულებელყოფს. 2. რაც ამორალიზმზეა დაფუძნებული. მაგ., ამორალური საქციელი. =უცხო More…
ამორტიზაცია [ლათ. amortisatio შესუსტება] – 1. ბიძგების, დარტყმების შერბილება სპეციალური მოწყობილობის საშუალებით. 2. ძირითადი ფონდების (ნაგებობათა, მოწყობილობათა და სხვ.) თანდათანობითი More…
to main page 
top of page