ფენაცეტინ-ი [ბერძ. phainō ვანათებ და ლათ. acetum ძმარი] - სამკურნალო პრეპარატი, სიცხის დასაწევი და ტკივილის გასაყუჩებელი საშუალება. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფენ-ი1 [გერმ. Föhn] - მძაფრი ქარი, რომელიც უბერავს მთებიდან; წარმოიქმნება ატმოსფერული წნევის მეტ-ნაკლებად მნიშვნელოვანი სხვაობის პირობებში მთაგრეხილის აქეთ და იქით. =უცხო სიტყვათა More…
ფენიქს-ი [ბერძ. phoinix] - ზოგი ძველი ხალხის მითოლოგიაში: ფრინველი, რომელიც სიკვდილის მოახლოებისას თითქოს თავს იწვავს და კვლავ აღდგება თავისი ფერფლიდან, ცოცხლდება (იხმარება, როგორც მუდმივი More…
ფენობარბიტალ-ი - თეთრი კრისტალური ნივთიერება; იყენებენ როგორც ძილის მომგვრელ და დამამშვიდებელ საშუალებას (ძველი სახელწოდება: ლუმინალი). =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფენოლოგია [ბერძ. phainō ვუჩვენებ და logos მოძღვრება] - ბიოლოგიის ნაწილი, რომელიც სწავლობს მცენარეთა და ცხოველთა სიცოცხლის პერიოდულ მოვლენებს (მაგ., მცენარეთა აყვავებას, ფრინველთა More…
ფენომენალიზმ-ი - სუბიექტურ-იდეალისტური ფილოსოფიური მიმართულება, რომლის მიხედვითაც შემეცნებისათვის მისაწვდომია მხოლოდ ცნობიერების მოვლენები - ფენომენები (იხ. ფენომენი, მნიშვ. 2). More…
ფენომენოლოგია [ბერძ. phainomenon მოვლენილი და logos მოძღვრება] – 1. ჰეგელის ფილოსოფიაში: მოძღვრება ცნობიერების, სულის განვითარების შესახებ. 2. თანამედროვე იდეალისტურ ფილოსოფიაში: ცრუ More…
ფენოტიპ-ი [ბერძ. phainō ვაშუქებ, ვავლენ და typos ანაბეჭდი] – (ბიოლ.). ორგანიზმის ნიშან-თვისებათა ერთობლიობა, ჩამოყალიბებული ინდივიდუალური განვითარების პროცესში. =უცხო სიტყვათა More…
ფეოდალიზმ-ი [ფრანგ. féodalisme < ლათ.] – 1. კაპიტალიზმამდე არსებული საზოგადოებრივი წყობილება, რომლის დროსაც ფეოდალს მთლიანად ეკუთვნის წარმოების საშუალებები და არასრულად ეკუთვნიან More…
ფეოდ-ი [ლათ. feodum < ძვ. გერმ.] – (ისტ.). დასავლეთ ევროპაში: ფეოდალის მემკვიდრეობითი ადგილ-მამული, რომელიც ვასალს მიღებული ჰქონდა სენიორისაგან სამხედრო სამსახურისა და სხვა More…
ფერიტ-ი [< ლათ. ferrum რკინა] – 1. (ტექ.). ფოლადის ან თუჯის ერთ-ერთი სტრუქტურული შემადგენელი ნაწილი, ქიმიურად თითქმის წმინდა რკინა. 2. (ფიზ.). ფერომაგნიტური ნახევარგამტარი. More…
to main page 
top of page