A B C D E F G H I J K L M N

selected terms: 15,316 page 699 of 766
ფოლიანტი
ფოლიანტ-ი [გერმ. Foliant] - დიდი ფორმატის სქელი წიგნი (ჩვეულებრივ, ძველი დროისა). =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფოლიკული
ფოლიკულ-ი [ლათ. folliculus პარკი] – (ანატ.). ორგანიზმის სხვადასხვაგვარი წარმონაქმნი პარკის ან ბუშტის სახისა. მაგ., საკვერცხის ფოლიკული. ფარისებრი ჯირკვლის ფოლიკული. =უცხო სიტყვათა More…
ფოლიკულინი
ფოლიკულინ-ი - სამკურნალო პრეპარატი, რომელიც შეიცავს ქალის სასქესო ჰორმონს. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფოლიო
ფოლიო [< ლათ. in folio ფურცელში] – 1. იგივეა, რაც ინ-ფოლიო. 2. საბუხჰალტრო საანგარიშო წიგნის მარჯვენა და მარცხენა გვერდები, რომელთაც ერთი და იგივე რიგითი ნომერი აქვს. =უცხო More…
ფოლკეტინგი
ფოლკეტინგ-ი [დან. folketing] – დანიის პარლამენტი (1953 წლამდე - პარლამენტის ქვედა პალატა). =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფოლკლორი
(folk-lore) "ხალხური სიბრძნე" ხალხური შემოქმედება, ხალხის სულიერი ცხოვრების ამსახველი ხელოვნება, ყველა სახის პროფესიული ხელოვნების სათავე. პირველად ტერმინი გამოიყენა ინგლისელმა More…
ფოლკლორისტი
ფოლკლორისტ-ი - ფოლკლორის სპეციალისტი. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფოლკლორისტიკა
ფოლკლორისტიკა - მეცნიერება ფოლკლორის (მნიშვ. 1) შესახებ. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფონ
ფონ [გერმ. von] - ნაწილაკი, რომელიც წინ ერთვის გერმანულ გვარებს და მიუთითებს თავადაზნაურულ წარმოშობაზე. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფონაცია
ფონაცია [ფრანგ. phonation < ბერძ. phōnē ბგერა] - სამეტყველო ბგერების წარმოთქმა. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფონდი
ფონდ-ი [ფრანგ. fonds] – 1. რისამე მარაგი. მაგ., წიგნების ფონდი. საბინაო ფონდი. 2. რაიმე მიზნისათვის განკუთვნილი ფულადი სახსრები. ოქროს ფონდი - 1) ზოდების ან მონეტების სახით არსებული More…
ფონემა
ფონემა [ბერძ. phōnēma] – (ლინგვ.). სამეტყველო ბგერა, როგორც ამა თუ იმ ენის ფონეტიკური სისტემის შემადგენელი ბგერითი ერთეული. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფონენდოსკოპი
ფონენდოსკოპ-ი [ბერძ. phōnē ბგერა, endon შიგნით და skopeō ვუყურებ, ვაკვირდები] - სამედიცინო ხელსაწყო გულისა და ფილტვების მოსასმენად. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფონეტიკა
ფონეტიკა [ბერძ. phōnetikos ბგერისა] – 1. ენათმეცნიერების ნაწილი, რომელიც ენის ბგერით შედგენილობას სწავლობს. 2. ენის ბგერითი შედგენილობა. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფონეტიკოსი და ფონეტისტი
ფონეტიკოს-ი და ფონეტისტ-ი - ფონეტიკის სპეციალისტი. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფონი1
ფონ-ი1 [ფრანგ. fond] – 1. ძირითადი ფერი, ტონი, რომელზედაც იხატება სურათი; ზედაპირი (მაგ., ქსოვილისა, ხალიჩისა), რომელზედაც გამოყვანილია რაიმე სახე, ჭრილი. 2. რისამე (მაგ., შენობის, More…
ფონი2
ფონ-ი2 [ბერძ. phōnē ხმა, ბგერა] – (ფიზ.). ხმამაღლობის დონის ერთეული. მაგ., დასაშვები ხმაური საცხოვრებელი ზონისათვის 40 – 50 ფონია. ტრამვაის შეცვლა ტროლეიბუსით 8 – 10 ფონით ამცირებს ქუჩის More…
ფონო-
ფონო- [< ბერძ. phōnē ხმა, ბგერა] - რთული სიტყვის პირველი შემადგენელი ნაწილი; მნიშვნელობით შეესაბამება ხმას, ბგერას. მაგ., ფონოგრაფი. ფონომეტრი. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფონოგრამა
ფონოგრამა [ბერძ. phōnē ბგერა და gramma ჩანაწერი] - ხმის, ბგერის ჩანაწერი ფირზე, ფირფიტაზე და მისთ. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ფონოგრაფი
ფონოგრაფ-ი [ბერძ. phōnē ბგერა და graphō ვწერ] - ხმის, ბგერის ჩასაწერი (და ჩაწერილი ბგერის მოსასმენი) ძველებური აპარატი. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
უცხო სიტყვათა ლექსიკონი ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9