-ტიან [იაპ.] - იაპონიაში მიღებული ზრდილობიანი ხსენება ან მიმართვა ქალიშვილისადმი; მოდის სახელის შემდეგ. მაგ., რინგო-ტიან! (შდრ. -სან). =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ტიარა [ბერძ. tiara] – 1. ძველ აღმოსავლეთში: მეფეების, ქურუმების თავსაბურავი (როგორც ძალაუფლების სიმბოლო). 2. რომის პაპის გვირგვინი. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ტიკ-ი2 [ჰოლანდ. tijk, ინგლ. tick] - სელის ან ბამბის მკვრივი ქსოვილი, ჩვეულებრივ, ზოლებიანი; იყენებენ მატრასებისათვის, ავეჯის შალითებისათვის, ფარდებად და სხვ. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
ტილდა [ესპ. tilde < ლათ. titulus წარწერა] - ნიშანი, კლაკნილი ხაზი (~), რომელსაც იყენებენ საენათმეცნიერო ტრანსკრიფციაში (იხ. დიაკრიტიკული ნიშანი); მაგ., ესპ. ñ (აღნიშნავს რბილ n-ს); More…
მკვრივი ქსოვილის საფუძველი ფერწერისათვის. ტილოს უწოდებენ თვითონ ქსოვილსაც (სელის ან სხვ.). თუ ტილო ფერწერისთვისაა განკუთვნილი, მასზე ადებენ გრუნტს. გადატანითი მნიშვნელობით, ხშირად თვითონ More…
ტიპაჟ-ი [ფრანგ. typage] – 1. რაიმე ნაკეთობათა ტიპების, მოდელების ერთობლიობა. 2. ხელოვნებაში: ადამიანთა რაიმე საზოგადოებრივი თანრიგის, ტიპის დამახასიათებელ ნიშან-თვისებათა ერთობლიობა. 3. More…
ტიპ-ი [ბერძ. typos ანაბეჭდი] – 1. საგნების, მოვლენების გარკვეული ჯგუფის ნიმუში, მოდელი, ფორმა. 2. ხელოვნებაში: მხატვრული სახე, რომელშიც განზოგადებულია ადამიანთა გარკვეული ჯგუფის თვისებები. More…
-ტიპია [< ბერძ. typos ანაბეჭდი] - რთული სიტყვის ბოლო შემადგენელი ნაწილი; მიუთითებს ბეჭდვის პროცესებთან, პოლიგრაფიასთან კავშირზე. მაგ., ავტოტიპია. ფოტოტიპია. =უცხო სიტყვათა More…
ტიპიზაცია - 1. ერთ გარკვეულ ტიპზე (იხ. ტიპი, მნიშვ. 1) დაყვანა (მანქანებისა, დეტალებისა და სხვ.). 2. კლასიფიკაცია ტიპების (იხ. ტიპი, მნიშვ. 1) მიხედვით. 3. ხელოვნებაში: ტიპობრივის (იხ. More…