selected terms: 4,106 page 193 of 206
ხელსწრაფად
ჰაიჰარად, საჩქაროდ. =ამბობენ: ის ქალი ხელსწრაფიაო, ე.ი. სწრაფად აკეთებს საქმეს. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – More…
ხელჯაგი
ხელზე ჩასაცმელი თათმანი, მთლიანად უთითო. =„ორიოდე საპახოდო ხელჯაგები წამომიღე (გრ. ორბ., ტ II, გვ. 123).; გ. ერისთ. აქვს ხელჯაგვი („ლექსები“, 1884 წ., გვ.8) =გრიშაშვილი იოსებ, More…
ხემი
აღმ. სიმებიანი საკრავების დასაკრავი წკირა, მშვილდი, შვინდის ჯოხი, რომელზედაც ნეკის სისხო ცხენის ძუაა გაფენილი. =„გაუსვა ჭიანურს ხემი“ (ვ. ბარნ.) =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური More…
ხემსი
=(გ. წერეთ. „ჯიბგირი“, გვ. 52). =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ხენეში
ავი, ბოროტი. ◊ წუნდადებული, მწირი. ხენეში მიწა - მწირი მიწა. ხენეში ხე - უნაყოფო ხე. გულხენეში გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა More…
ხეტი
ანუ ხერხეტი. ტლანქი, უხეში. =„ხეტიანი და ტლანქი წინადადება“ (დ. ყიფშ., „საქ. მოამბე“, 1863 წ., №3, გვ. 102). =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. More…
ხექალა
ხელთუქნარი, რომელმაც ქალური საქმე, მეოჯახობა არ იცის, ხელყუფარი. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, More…
ხეჩახპერი (ხეჩეხპერი)
მეჯვარე. =„ქორწილში ხეჩეხპრად მივდევ ერთ ჩემს მეგობარს“ („ივ.“, 1886 წ., №32); „ავჭალა დაქვრივებულა, კუკია შერთო ცოლათა, მცხეთა მაყრათ გავატანოთ, დიღომი ხეჩახპერაღა“ (ხალხ.) More…
ხეხელა
სუსტი. =ნაზი აგებ. კაცზე იტყვიან (ი. მანსვეტ., „მნათ.“, 1935 წ., №11.-12, გვ. 226). =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. More…
ხეხილი
=„ჩიორები სტუმრად დახუნძლულ ხეხილს სწვევიან“ (ხალხ.).; „ბაღებში ნაირნაირი ხეხილია: ვაშლი, ქლიავი, მსხალი, ჭერამი... ხეხილს შუა ვაზები და ხეივანია“ (ერ. ქარელ., „ირ.ევდ“, 1915 წ., გვ.6) More…
ხვავი და ბარაქა
=„შენს ოჯახში ხვავი და ბარაქა“ - იტყვიან. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ხვანჯიანი
აბნეული. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ხვართქლა
ვაზის დახვეული ყვავილი. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ხვედა
არის გვარიც - ხვედურიძე, ხვედაგურიძე. =„თავი რომ გიგავს ხვედასა“ (შ. მღვიმ.). =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: More…
ხვითქი
ოფლი. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ხვინჭი (ხვინჟი)
მსხვილად დაფქვილი. =„ქალაქის გამგეობას თუ მოკირწყვლა უჭირს, ხვინჭი მაინც დააყარონ“ („ივ.“, 1887 წ., №166); ამბობენ: ხვინჟიანი აგურიო. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო More…
ხვრიში
ფხვიერი, ქვიშის მსგავსად წვრილ - წვრილი. =მაგ.: ხვრიში შაქარი, ხვრიში მარილი და სხვ. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. More…
ხიბლობო
ელამი. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ხიბო
ხეპრე. მეტი სახელია ხალხში გამოუსვლელზე, უზრდელზე. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). More…
ხიბრეული
(თუ ჰიბრეული?) - უხეირო. =„ეს ხიბრეული ლაპარაკია“ (პ. უმიკ., „სამზადისი“, გვ.99).; „კაცო ეს რა ხიბრეული სკამი სდგას...“, (ალ. იმედ., „სცენა სცენაზე“). =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური More…
ქალაქური ლექსიკონი ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9