selected terms: 4,106 page 201 of 206
ჯილა
ტყვიაჩასხმული კოჭი (ვეგა), რომელსაც ბალღები მწკრივად დასხმულ კოჭებს ან კაკლებს ესვრიან. ხშირად კოჭს უკანა მხრიდან ამოფუღრავენ, შიგ ტყვიას ჩაასხამენ, რომ დამძიმდეს და კაკლები გაიტანოს. More…
ჯილავი
აღვირი, მეორე ლაგამად ხმარობენ. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ჯილდა
სამიზნე (ნივთი რამ დასადები, ნიშანი) ხევსურეთში. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – More…
ჯილე
დარანი, თევზის სამყოფელი. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ჯილეხი – ჯილეხიანი
პრინციპული. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ჯილღო – მილღო
უხეირო. „ჯილღო – მილღონი შემოფთხნენ, საქმე ჰქნეს დასაძრახია“ (რ. ერისთ. „თამარიანი“, 1887 წ., გვ.32). =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა More…
ჯიმჯიმი
ჯიღჯიღი, უადგილო ალაგას სიცილი. „შვილო, მინდა გაგათხოვო, მიგათხოვო ინჟინერს. – არ გავყვები ინჟინერს, დღე და ღამე ჯიმჯიმებს“. (ქალ. ხალხ.). =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: More…
ჯინი
საქონლის პატივის გასატანი. ◊ სიმინდის საზამთროდ შესანახი, მოწნულია. ◊ საკაცესაც ეძახიან. გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა More…
ჯინჯიბახი
ხის ბოძი, შესაყენებელი, დროებითი ბურჯი. „კედელს თუმცა ჯინჯიძახები ჰქონია შედებული, მაგრამ მეორე სახლის საძირკვლის გათხრის დროს ისე მძლავრად დაუქუხნია, რომ ჩამონგრეულს კედლებს ორი მუშა More…
ჯინჯილი
პატარა ჯაჭვი, ძეწკვი. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ჯირგინი
ღარი ეზოში, სადაც წვიმის წყალი და სხვა ნარეცხი წყალი გადის. „ტფილისში უსუფთაობაა. ნარეცხ წყალს ქუჩაში ასხამენ. ნეტა ჯირგინაში მიიტანდნენ და ჩაასხამდნენ“ („ივ.“, 1886 წ., №46). More…
ჯირჯვალი
სენია. ასებს ხორცის ადგილს. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ჯიქად
ამაყად. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ჯიღა
თავის მოსაკრავი, სამკაული. „ჯიღა–ქუდში გაკეთებული ფრინველის ფრთა, შემკ. თვალ–მარგალიტით (ნ. მთვარელ., „სიბრძნე–სიცრ.“). =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო More…
ჯიღჯიღი
უჯერო, უწესრიგო, მომაბეზრებელი ლაპარაკი. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ჯიჯაირი
„ცხელი კერძი ჯიჯაირი, ქებაბი, მაიონეზი. („მუშა“, 1935 წ., №249, 28 ოქტ.) =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: More…
ჯიჯიმი
განუმარტავი =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ჯიჯინი
See also: ჯიჯღინი (ჯიჯღინა). =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
ჯიჯღინი (ჯიჯღინა)
ხმამაღლა ლაპარაკი, გაურკვეველი და უშნო. ◊ ეჭვიანი, მოწუწუნე, უკმაყოფილო. ჯიჯინი. გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან More…
ჯლაგუნი (ჯლიგინი)
ტლანქი სიარული, სირბილი. ბაჯბაჯით სიარული. ამბობენ: რას მეჯლაგუნები, ე.ი. რას მეჭიდავები. უხეშობას ნიშნავს. =გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. More…
ქალაქური ლექსიკონი ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9