-

კა კე კვ კი კო კუ
selected terms: 62 page 1 of 4
კათა (კათას; მრ. კათეფ-ს/კათემს/კათენს)
ადამიანთა კრებული — ხალხი, კაცები, ადამიანები =დუდი წჷმოჭკჷრილი კათა; თავწაჭრილი ხალხი. : კ.სამუშ., ქხპს, გვ. 113; ათე დო თერიგი კათაქ მორთესია; ამ და ამ რიგის ხალხი მოვიდაო. ი. ყიფშ., More…
კათა(კათას)
სახელი კათანს ზმნისა კრებული, გროვა See also: კათაფა (კათაფას) ◊ (კათუა) შერევა, გარევა. ათეს შიილებე ქიმაჸუნას კათაში მარცხიქ; ამას შეიძლება მოჰყვეს კრებულის (ხალხის) მარცხი. More…
კათაფა (კათაფას)
(ტოპონ. აკაკათაფუ//აკაკათაფური) სახელი აკათუუ(ნ) ზმნისა {გა}რევა, შერევა =ჩეშ კათაფა კილი ვარე: ქხს, 1, გვ. 187 - თეთრის გამორევა (თმაში) ნაკლი არაა. რაშეფს ოკათ ართი რაში: მ.ხუბ., გვ. 29 More…
კათინ-ი (კათინს)
იგივეა, რაც კათაფა გარევა See also: აშაკათაფა//აშაკათინ-ი (აშაკათაფას, აშაკათინს) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. More…
კაკალ-ი, კაკა-ი (კაკალ/რს)
მარცვალი (მარცვლოვანი მცენარეებისა), კაკალი =1.ქიმშააფაჩეს ართიანცჷ ქერი დო ქუმუში კაკალი: ი. ყიფშ., გვ. 17 - ერთმანეთში აურიეს ქერისა და ქუმელის მარცვალი. მაჟირა ხეთი სკიბუს კაკალს More…
კაკუა (კაკუას)
სახელი კაკუნს ზმნისა ნაყვა ქვასანაყით =ნეძის (//ნეს) კაკუნს - ნიგოზს ნაყავს. ვარია ვამიწუა, ვარა ჯაშა დუცუ ქიმკიპკაკა!: მასალ., გვ. 50 - უარი არ მითხრა, თორემ ხეზე თავს მივინაყავ. More…
კაკულა (კაკულას)
(გაგურჯელა (ი.ყიფშ.).) კავები See also: დალალ-ი (დალალს) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) More…
კაკურია (კაკურიას)
(აღიაღი (ი. ყიფშ.)) ციყვი See also: აღიაღ-ი (აღიაღის) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და More…
კალათ-ი (კალათის), კა{ლ}ჲათ-ი (კა{ლ}ჲათის)
(ლაზ. კალათი, ხაშ-კალათი//ხეშ-კალათი დიდი კალათი, ხელის კალათი (ნ. მარი).) გოდორი, კალათი. იტევს ფუთ-ნახევარ ტარო სიმინდს, მარცვლად კი სამ ფუთს (მასალები, ტ. 2, ნაწ. 1, გვ. 230). კალათი More…
კალამი (კალამს)
შალაფა See also: ბანჯარი, ბაჯარი (ბა{ნ}ჯარს), წალამი (წალამს), ბაჯარი (ბაჯარს) ◊ (პერო) საწერი კალამი მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ More…
კამპეტი (კამპეტის, კამპეს)
ჩვეულებრივი მატიტელა See also: გვერიში-ლაკარტი (გვერიში ლაკარტის) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე More…
კანდიორება (კანდიორებას)
სახელი კანდიორენს ზმნისა {გა}კადნიერება =ქუდით კანდიორენქ, ვარა ფურჩათ გიღუ ეფშა დუდი: შ. ბერ., გვ. 111 - ქუდით კადნიორობ, თორემ ფუჩეჩით გაქვს თავი სავსე. ნაბეტანი გეკანდიორუ, კოს More…
კანდიორი (კანდიორს)
(ძვ. ქართ. კადნიერი გაბედული, თამამი (ი.აბულ.).) კადნიერი; ამაყი, უშიშარი, თავმომწონე; უკარებელი =ირო დუდიშა იცქვანქჷნი, სი ოკო რდე კანდიორი!: მ. ხუბ., გვ. 314 - სულ თავს რომ იქებ, შენ უნდა More…
კაპუნობა (კაპუნობას)
დღესასწაული, რომელიც იმართებოდა 10 დღით ადრე დიდი მარხვის დაწყებამდე კაპუნიას საპატივცემლოდ. ადამიანის მსხვერპლის ნაცვლად ამ დღესასწაულისათვის იკვლებოდა საგანგებოდ გასუქებული ღორი, More…
კარანჩხა, კარაჩხა (კარა{ნ}ჩხას)
(გურ. კარანჩხა პატარა კალათა (ა. ღლ.); ლაზ. კანჩხა) სახელურიანი პატარა კალათ თეთრეულის სარეცხი გობი (ნ. მარი). =ა. კარანჩხა ლაგირძია რე, შქას ხეშ მააკიდირებელი უღუ, შხვანერო "ოსადილე More…
კარკალ-ი (კარკალს), კარკალუა (კარკალუას)
სახელი კარკალანს ზმნისა 1. კანკალი. 2. კაკანი (ქათმისა) 3. კამკამი; რაკრაკი (წყლისა) (ი. ყიფშ., პ. ჭარ.). =1.ჩხურუქ გემოჸოთუ დო ქიდმოჭყაფუუ კარკალი - სიცივემ ამიყვანა და დამაწყებინა More…
კერი (კერს)
(ლაზ. კერი ტახი (ნ. მარი).) კერატი, ტახი =კერი ღეჯი კერატი, ტახი. ართი დიდი კერი ცხოვრენს: მ.ხუბ., გვ. 8,24 - ერთი დიდი კერატი ცხოვრობს. კერი თხოზჷ დიდი-ჩქვამი: ქხს, 1, გვ. 173 - ტახი More…
კერკელ-ი (კერკელ/რს)
კოტრიალი, გორაობა See also: აწოკერკელ-ი (აწოკერკელ/რს) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) More…
კერს ჸუს (//ჸუჯის) ქალაფურცქინი
მ. ხუბ., გვ. 9 - კერატს ყურში ჩასჩურჩულე =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - More…
კეში, კერში (კე{რ}შის)
(გურ., იმერ. კეში დაუკოდავი ტახი (გ. შარაშ., ს. ჟღ.)) კერატი; დაუკოდავი ღორი =კეში დო ხვანჯა (იხ.) რე უყვარ კერი - კერატი და ხვანჯა არის დაუკოდავი ღორი. See also: ღეჯი (ღეჯის, ღეს) More…
მეგრულ-ქართული ლექსიკონი ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9