-

ღა ღე ღვ ღი ღო ღუ
selected terms: 25 page 1 of 2
ღაზ-ი (ღაზის)
შალის მსხვილი ძაფით მოქსოვილი ქალის თავსაბურავი — ღაზლი. ◊ ხაზი. ირ ნოჭკერც (დიხაში) ვაკეთენთ ღაზეფც (ბუცხით, ვარა ბერგით) თუთუმიში რადეფიშო: ყოველ ნაჭერზე (მიწისა) ვაკეთებთ More…
ღალა (ღალას)
(ღჷმალა) ქონება, სიმდიდრე; მფლობელობა, სამეფო; ღონე, შეძლება. =იში ღალა ზღვას ქიგჷლუუღუ; იმისი ქონება ზღვას (ქე) დააქვს. : ი. ყიფშ., გვ. 6; ბოშიში ღალაქჷ, მუ რაგადი ოკო, რკებაშა მიდართჷ; More…
ღამაკ-ი (ღამაკის)
სუსტი, უძლური; დაუძლურებული. See also: დაღამაკება (დაღამაკებას) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. More…
ღანჯგ-ი (ღანჯგის)ღანჯი
ჟანგი =სქან ჸოროფა თეში პჭოფუნს, მუჭო ღანჯგი რკინასინი; შენი სიყვარული ისე მიჭერს, როგორც ჟანგი რკინას. მ. ხუბ., გვ. 319 See also: გურღანჯამ-ი (გურღანჯამს) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = More…
ღანჯგუა (ღანჯგუას)
სახელი ღანჯგუნს ზმნისა ღიჯნა; უსწორ-მასწოროდ მოკბეჩა და ჭამა (ხილისა) ◊ ბლაგვი იარაღით რისამე გაჭირვებით ჭრა, - ჯიჯგნა მუჭო რე, ეშა თომა გინუღანჯგუნი? - როგორაა, ამისთვის თმა More…
ღარიბ-ი, ღარჷბ-ი (ღარი/ჷბის)
ღარიბი. =ღარიბი ნატრით ღურუნია დო მდიდარი - ჯაბით; ღარიბი ნატვრით კვდებაო და მდიდარი - ჯავრით. : თ. სახოკ., გვ. 261; ღარიბის ოკო ფარა; ღარიბს უნდა ფული. ი. ყიფშ., გვ. 126; დინდარიშა More…
ღატური (ღეტური)
ლაზღანდარობა (პ. ჭარ.) ◊ ხეტიალი გილაღეტური (გილაღეტურს) მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. More…
ღენჭეპო (ღენჭეპოს)
ნოგვზის წენგო See also: ბერწელა (ბერწე{ლ}ას) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. More…
ღეჯი (ღეჯის, ღეს)
(ლაზ. ღეჯი ღორი (ნ. მარი).) ღორი =ქინგარა: ღეჯი, ქირი, ლაკვი დო თუნთი: მ. ხუბ., გვ. 11 - ტირიან: ღორი, ქორი, ლეკვი და დათვი. ღეჯიქ თქუუა: თულეფქ ქიმოჭიშუუნი, უკული წკონდა წყარი ვამიშუმუნია: More…
ღეჯიშ(ი)კეტ-ი (ღეჯიშ(ი)კეტის)
გლერტა, კლერტა, ლაკარტია. See also: დოლოკეტ-ი (დოლოკეტის), ოლეკეტ-ი (ოლეკეტის), ჯოლოკეტ-ი (ჯოლოკეტის), ლაკარტ-ი (ლაკარტის), ჲაკარტია, ოლეკეტ-ი (ოლეკეტის) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = More…
ღვანწკ-ი (ღვანწკის)
(შდრ. ღვა; კირტე) ყბა (ი. ყიფშ., პ. ჭარ.); ლოყა, ღაწვი. =ღვანწკი ჭითა უშქურჯგუა; ლოყა წითელი ვაშლივით.: ი. ყიფშ., გვ. 146; თოლც ჩილამური გოპუნცუ დო ღვანწკის გილმაჭვარჭვალუ; თვალი ცრემლით More…
ღვარა (ღვარას)
იგივეა, რაც ღორა, - ყვირილი; ბღავილი =დუუქუნუნა ნოშოთი დო დუუჭყაფუნა ღვარა: ი. ყიფშ., გვ. 12 - დაუფარავთ ნეშოთი და დაუწყიათ ყვირილი. ღვარუუ, რკიოუ: მ. ხუბ., გვ. 180 - იყვირა, იკივლა. More…
ღვენწკი (ღვენწკის)
ჭია; ჭია-ღუა, ჭიაყელა =მერეთმუსლობა მურცია დო ღვენწკეფქ თოლი წჷმიჸოთესია: ხალხ. სიბრ., 1, გვ. 88 - მეორედ მოსვლა მოდისო და ჭია-ღუებმა თვალი წამოიგდესო. See also: გილაღვანწკალი More…
ღვინჯა-ღვინჯა (ღვინჯა-ღვინჯას)
ძაღლყურძენა. See also: ჯოღორიში მაჸურზენაია (ჯოღორიში მაჸურზენაიას), დიხაში მელიშია (დიხაში მელიშიას), უჩა ტყა (უჩა ტყას) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : More…
ღიტონუა (ღიტონუას)
See also: აშაღიტონუა (აშაღიტონუას) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი More…
ღოლიჯა, ღოლჷჯა (ღოლი/ჷჯას)
(ღრუ + ჯა ხე.) ფუღურო, ღრუ. =ქიმთირულუუ ღოლჷჯას; ჩაიძინა ფუღურო ხეში.: კ. სამუშ., ქართ. ზეპ., გვ. 69 See also: რღოლ-ი (რღოლ/ს) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary More…
ღორა (ღორას)
იგივეა, რაც ღვარა, ღვარაფი, - ღრიალი, ყვირილი შდრ. ლაზ. მღორ: ომღორინუ ყვირილი, ღრიალი (ნ. მარი). See also: ღვარა (ღვარას), ალაღვარა (ალაღვარას) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = More…
ღოღე (ღოღეს)
დიყი; ბალახია; ფართო, დაჭრილი ფოთლები აქვს, იზრდება კაცზე მაღალი (მასალები, ტ. 4, ნაწ. 1, გვ. 216). See also: დიჸე (დიჸეს), ღოღელია (ღოღელიას), ფალახარჯ-ი (ფალახარჯის) More…
ღოღელია (ღოღელიას)
დიყი See also: დიჸე (დიჸეს), ღოღე (ღოღეს) =მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - More…
ღოღო (ღოღოს)
(ბატი) კამეჩის შვილი, ზაქი საბა: კამბეშის შვილსა ღოღო ეწოდების და გამოზამთრებულსა ზაქი... ღოღო იხმარება თიკუნადაც. ნიკო პატარაიას (ს. ბანძა) ღოღო-ს ეძახდნენ, დიდი და მსხვილი რომ იყო More…
მეგრულ-ქართული ლექსიკონი ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9