ხის დედანიდან პირდაპირ მიწის წიაღში გრძლად და ღრმად ჩასმული ფესვი. ხის კუდი პერპენდიკულარულად სჭრის ნაშალ მიწას და ჩადის ნიადაგში, სადაც წვრილი ფესვები ვერ აღწევენ, ხეს ამაგრებს, „უკუდოთ More…
სასმელ-საჭმლის ნაკლებობა გაზაფხულობით. „კარგ სუფრას ვერ გაგიშლით, ხომ იცი, გაზაფხულის ხოხრიკობააო“, იტყვიან ქართლელები. ამ მნიშვნელობით იხმარება „ასკილის ყვავილობაც“ (შდრ, თ. სახოკია: More…
ხოვლე ჰქვია კავთის მეზობელი ხეობის თეძმის-ხევის ერთ სოფელს. რა არის ხოვლე? შარახევის სკოლის მასწვალებლის ლევან ბოძაშვილის ცნობით ხოვლიანა ნასოფლარის სახელია ფშავში, შარახევის ხეობაში. More…
სამკურნალო ქვა. ზოგი ამ ქვას „ციდან ჩამოვარდნილს“ ეძახის, ზოგის თქმით კი მსხვილფეხა ავადმყოფი საქონლის ღვიძლის ქვაა (შირიმი), ხველების დროს ამოვარდნილი. ამ ქვით მკურნალობენ More…
ახალი, ოთხი-ხუთი დღის მაჭარი. ენაპირს ხუხავს. ასეთ მაჭარს რომ დალევენ, იტყვიან, ხუხალაა, პირსა ხუხავსო... ქიზიყში „ღვინის ხუხვა“ სცოდნიათ, ხუხალა მაჭარი კი არა ჩანს. ხუხალა სულ სხვა More…
ქარი რომ ჩადგება, იტყვიან, ჯორმა ფეხი მოიტეხაო. ერთი მეგობრის რჩევით ეს გამოთქმა ტაბუა: ქარის სახელს არ ამბობენ, თავი არ გავახსენოთ, ისევ არ ამოქროლდესო. =შატბერაშვილი, გიორგი. More…
დავალება, იძულება. მწყემსები ერთ რომელიმე ამხანაგს დაჩაგრავდნენ, მორბედივით იყენებდნენ, სამწყემსო ჯოხს მიუგდებდნენ: „ჯოხს მიაყუდებდნენ“. ეს გამოთქმა გადატანით იხმარება სხვა More…
to main page 
top of page