(გურ.) დრო (ე. ნინ., I I,თ. კიკვ., 274; ი. ჭყონ.). =„ბ ო რ ჯ ს ა არ ითხოვსო.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(იმერ.) ვადა, დანიშნული დრო ( ი. ქავთ.); „პაემნის ჟამი“ (საბა). See also: ბორჯი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(იმერ.) გაუთლელი ხის სვეტი, ბოძი ( მ. ალავ., დ. კლდ. ლექსიკ., 52). See also: ბარჯგი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ.) გაღივებული თესლი რომ ამოიყრის და ფესვებს გაიდგამს (ს. მენთეშ.). =„რაკი ჯეჯილმა ბ ო რ ჯ ი გ ა ი დ გ ა, ფიქრი არა აქ.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
(ლეჩხ.) ტოტების გასაყარი ადგილი ხის ტანზე ( მ. ალავ., 1.). See also: ბოჯახი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(მესხ.) რკინის დიდი ფოცხი მოხნული და გაფხვიერებული მიწის დასაკვალავად ( ი. მაისურ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ხევსურ.) პირველი სართული ქვიტკირის შენობისა, საძროხე ( ა.ჭინჭარ., 279). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ფშ., რაჭ.) 1. დედათაწესის ( თვიურის) დრო ( ვაჟა - ფშ. მც. ლექსიკ.; ქეგლ); 2. წეს-ჩვეულება, რომელსაც ასრულებდნენ ზამთრის მიწურულს ( ვ. ბერ.; ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. More…
to main page 
top of page