selected terms: 23,731 page 103 of 1,187
ბოტორო
(ქიზიყ., ქართლ.) დიდი სიცხე, თან ნიავიც არ ქრის. აქედან: დაბოტორავება. (ს. მენთეშ.). =„ოჰო-ჰო-ჰო,როგო დ ა ბ ო ტ ო რ ა ვ დ ა, ერთი ბეწო ნიავიც რო არსაიდან ქრის, გული შაწუხდა!“ =ქართულ More…
ბოფშ-ი
(იმერ.) ბავშვი ( დიალექტ., 669). See also: ბოვში, ბოქში =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოქა-ჲ
(მოხ.) ფალავანი. ბავშვებს რომ დააჭიდებენ ერთმანეთს, იტყვიან : ეს ჩემი ბ ო ქ ა ჲ ა, ეს კი-ჩემიო (ო. ქაჯ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ბოქაყოჩ-ი
(მოხ.) მოჭიდავე ყოჩი ( ა. ყაზბ., I I, შ. ძიძ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოქბოქ-ი
(რაჭ.) უშნოდ ხმამაღლა ლაპაარკი, შოქშოქი (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოქში
(ლეჩხ.) ბავშვი (დიალექტ., 675). See also: ბოვში, ბოფში =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოქშო
(იმერ.) შიბაქი, ხის მილი, აკვანში ჩასადები შარდის სადენად ( ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოქშოტი
(ზ. იმერ.) დაუკვირვებელი, ჭკუანაკლები ( ქ. ძოწ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოქშუა-ი
(აჭარ.) მსხალი მსხვილნაყოფიანი ( პ. ჯაჯან.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღაზ-ი
(გურ.) (boğaz სრუტე, არხი) ტივების მისადგომი, ნავთსადგური ( ე. ნინ., I, თ. კიკვ., 257). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღდარა სახლ-ი
(ქართლ.) სახლი, რომელშიაც დაუკითხავად შედიან ( მ. მესხ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღვერ-ი
(თუშ.) ტახტის სართაულის ხე ( პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღიჩა-ჲ
(მოხ.) ერთი წლის მოზვერი ( ო. ქაჯ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღლარო
(ქართლ.) უპატრონო, გაპარტახებული (ლ. ნოზ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღო
(იმერ.) ხის ფუღურო (ი. ქავთ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღოზ-ი
(იმერ., გურ., აჭარ.) მსუქანი, ნოყიერი მიწა ( ვ. ბერ.; პ. ჯაჯან.); ყელი კედლისა ( პ. ჯაჯან.). =„ძველათ უფრო ბ ო ღ ო ზ ი მიწები იყო სუფსაში.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ბოღორა
(ქართ.) See also: ბათარა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღოღა-ჲ
(ინგილ.) ღაბუა ( ქათამი) ( მ.) ჯან.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღოჭია
(იმერ.) ჭია-ღუა ბავშვის ენაზე ( ი. ქავთ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღრა
(ფშ.) ეპითეტი ვაჟკაცისა (ვაჟა-ფშ. მც. ლექსიკ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9