ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჲ ჴ ჸ
selected terms: 23,731
 << Prev 1 .. 101 102 103 104 105 106 107 .. 1187 Next >>
 page 104 of 1,187
ბოღრიალ
(ინგილ.) ყვირილი ირმისა ანუ ღმუილი მოზვრისა (მ. ჯან.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღრო
(იმერ.) დიდი ღრუ, ფუღურო (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოღჩა
(ქიზიყ.) (bohça) ლოცვის სარტყელი, ოსტატის მიერ შეგირდისათვის მიცემული სარტყელი, რომელშიაც თავისი ხელობის იაღი ელაგა ( ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ბოღჩურ-ი
(რაჭ.) კვახის თესლჩართული ხაჭაპური ( ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოყალო
(ლეჩხ.) დიდი და სქელი პარკი აბრეშუმისა (მ. ალავ., 2). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოყვ-ი
(ლეჩხ.) ტყემლის ორლებნიანი ნაყოფი (მ. ალავ., 1). ◊ (ზ. იმერ.) კრამიტის ყალიბი, კეთდება ხისაგან (ბ. წერეთ.) ◊ (ქართლ.) კურკოვანი ხილის ( ტყემლის, ქლიავის, ჭანჭურისა და More…
ბოყვერ-ი
(ზ. აჭარ.) ზაქი (შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოყვიჩა
(ლეჩხ.) მაჩვის ტყავის ჩანთა, რომელშიც კაჟიან თოფებს ათავსებდნენ: ჩახმახსა და ლულას სინესტისაგან იცავდა; ნემსის, ძაფის სათითისა და მისთანა წვრილმან ნივთთა შესანახი ( მ. ალავ., 2). More…
ბოყო
(მთიულ.) დამძაღებული ცხიმეული ( ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოყოლა
(ოკრიბ.) უშნო ფართო სასმისი (მ. ალავ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოყორა/ე,-ჲ
(იმერ.) ბოხი ხმა ( ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოყოტ-ი
(თუშ.) ბაყაყი ( პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოყოჭა
(მთიულ.) ძალიან წვრილი ქლიავი (ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოყტუნაჸ-ი
(თუშ.) See also: ბუჴტუნაჸი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოყუჩა
(ლეჩხ.) See also: ბოყვიჩა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოშა, ბოშ-ი
(რაჭ., ლეჩხ.) See also: ბოვში, ბოფში, ბოქში ◊ (ფშ., მოხ., ქიზიყ.) ფონე, მოდუნებული (ვაჟა, I, ა. შან.); რბილი, არამაგარი, მოშვებული (ს. მენთეშ.). ◊ (რაჭ.) გოგო (შ. ძიძ., More…
ბოშათ დაწნულ-ი
(ქართლ.) ბ ო შ ი ა თ დ ა წ ნ უ ლ-ი მოშვებით, არამჭიდროდ დაწნული (შ. ძიძ., ანგარიში). See also: ბოშე =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ბოშაყ
(ინგილ.) საიდოშე კონა - თავთავები (მ. ჯან.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბოშე
(ქართლ., ფერეიდნ.) დუნე, ფონე, მოშვებული, არამაგარი ( შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.); სუსტი ( ა. ჩიქ.). See also: ბოში2 =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
ბოშვერე
(გურ.) შერქმეული გვარი (ა. ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
<< Prev 1 .. 101 102 103 104 105 106 107 .. 1187 Next >>
 ლექსიკონები
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9