(ქართლ., იმერ.) დაბალი ბოძი (კირიონი); ბოძი (ვ. ბერ.). See also: ბარჯგი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ზ. იმერ.) პატარა, ძლივს გადადგმული ნაბიჯი (ბ.წერეთ.). =„ისე დევიღალე, რომ ბ ო ჯ ი ნ ჯ გ ა ლ ი ვეღარ გადავდგი წინ.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
(ლეჩხ.) ხის ის ნაწილი, სადაც მსხვილი ტოტებია ამოყრილი (მ. ჩიქ.; მ. ალავ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ.) მინდორში (ხშირად ჭაობიდან) გამომდინარე წყარო (შ. მენთეშ.). ◊ (ქართლ.) ქამარი (მ. მესხ.). "ახალი ბ ჟ ა ნ ტ ი მოუჭერია." ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, More…
(კახ.) სახნავად უვარგისი მიწა, წყლით გაჟღენთილი (ნ. ზუკაკ., ე. ხუციშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქართლ.) ადგილი, სადაც დამდგარი წყალია, ჭანჭრობი (თ. სალარ., ალაგ., 85). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(გურ., ზ. აჭარ.) პატარა ჩიტი, გუნდ-გუნდად იცის ფრენა, ბეღურა (ს. ჟღ.; შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ლეჩხ.) საზაფხულო მსხლის ჯიშია. ნაყოფი საშუალო ზომისაა, მოგრძო, მეტად შაქრიანია (მ. ალავ., 2). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
to main page 
top of page