ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჲ ჴ ჸ
selected terms: 23,731
 << Prev 1 .. 1120 1121 1122 1123 1124 1125 1126 .. 1187 Next >>
 page 1,123 of 1,187
ხვანძა
(აჭარ.) ცვალებადი ცერცველა, მცენარეა (ა. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვანჭალ-ი
(გურ.) გაბანა, გასუფთავება; გ ა ხ ვ ა ნ ჭ ა ლ ე ბ უ ლ-ი კარგად დაბანილი, გასუფთავებული (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ხვანჭალიე
(ლეჩხ.) სუფთად, დაბანილი, გაწმენდილი (მ. ჩიქ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვანხვალ-ი
(იმერ.) ხ ვ ა რ ხ ვ ა ლ-ი, ფხაკური, მიტრიალ-მოტრიალება (ვ. ბერ.). See also: ხვანცარიკი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვარ
(ფშ.) ხომ არ, ხო არ (დიალექტ., 596). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვარ-ი
(მესხ.) მტვერი (ქ. სიხ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვარად-ი
(გურ.) მიცვალებულისათვის შესაწირავი ცხოველი (ა. წულ., ეთნოგრ. გურია, 1971, 198). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვართქლ-ი
(ლეჩხ.) სარეველა ბალახია, ხვართქლა, მხვევარა, ხვიარა (დიალექტ., 680). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვართქლა-ი
(გურ.) See also: ხვართქლი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვარხვალ-ი
(გურ., იმერ.) ნელი დუღილი (წყლისა), ჩუხჩუხი; ხ ვ ა რ ხ ვ ა ლ ო ფ ს დუღს, ჩუხჩუხებს (ა. ღლ., გურ.; ვ. ბერ.; ქეგლ). ◊ (ლეჩხ.) ლოგინში ტრიალი (მ. ჩიქ.). ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის More…
ხვარხვარ-ი
(ქიზიყ.) მარცვლებიანი ერბო, ხიზილალა და მისთ. (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვატა
(იმერ.) კბილების დაკრეჭა; დ ა ხ ვ ა ტ უ ლ-ი დ ა ხ ვ ა ჭ უ ლ-ი პირდაღებული, რომელსაც კბილები უჩანს (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი More…
ხვაფ-ი
(ხევსურ.) See also: ღვაფი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვაშნა
(გურ.) დედალი თევზი რომ ქვირითს დაყრის, მამლი იმ ქვირითს სითხეს გადაასხამს გასანოყიერებლად, ამას ჰქვია ხ ვ ა შ ნ ა (ი. წყონ.); ქვირითის დაყრის დროს თევზების მოძრაობა (პ. ჯაჯან.). More…
ხვაწა
(რაჭ.) ხის კოვზის სათლელი დანა (შ. ძიძ.,218). ="ხ ვ ა წ ა მოუხვაწავს ნახოწითა მისითა." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
ხვაწაწინ-ი
(იმერ.) ხის კოვზის ამოსახუტკნავი, წვერში მოღუნული (ვ. ბერ.). See also: ხუტკნა, ხვეწი, ხვაწა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვაჭა, დახვაჭულ-ი
(იმერ.) See also: ხვატა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვედა
(ფშ., თუშ., ქართლ., კახ., მესხ., ქსნის ხეობ.) კვერი, ჩაქუჩი, პატარა ურო ხისა; მოკლეტარიანი ხის ურო ( ვაჟა, I, II, ა. შან. ); ხის საბეგველი, რომელსაც თავთავის კონების გამოსალეწად ხმარობენ More…
ხვევნურა
(თუშ.) ხვართქლა, მცენარეა (ა. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვერფ-ი
(ზ. იმერ.) ქვევრის თავზე დაყრილი მიწა (ქ. ძოწ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
<< Prev 1 .. 1120 1121 1122 1123 1124 1125 1126 .. 1187 Next >>
 ლექსიკონები
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9