ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჲ ჴ ჸ
selected terms: 23,731
 << Prev 1 .. 1121 1122 1123 1124 1125 1126 1127 .. 1187 Next >>
 page 1,124 of 1,187
ხვერწილ-ი
(იმერ.) ხვეწნა (მ. ალავ., 3). ="ჭამაშიც ნიადაგა ხ ვ ე წ რ ი ლ ი ეჭივრება." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვეწ-ი
(ხევსურ., გურ.) მოხრილი რკინა, რომლითაც იხვეწება, ე. ი. იფხეკება ხის თეფშები, ხონები და სხვ. (ა. შან.; ა. ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
ხვეწა
(ქიზიყ.) ნართისათვის ბეწვების მოცილება (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვეწა-ჲ
(თუშ.) See also: გახვეწაჲ, დახვეწაჲ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვეწილ-ი
(ხევსურ.) მსხვილი მოკლედ დაჭრილი გლუვი ხე (ა. ჭინჭარ., 278). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვთიშოლობა
(იმერ.) ღვთისმშობლობა (თ. ოქროშიძე, სოფ. ჭოლევი). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვიანა
(ჯავახ.) ბუტია; გ ა ხ ვ ი ა ნ ე ბ უ ლ-ი ნაწყენი, გაბუტული (ი. მაისურ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვიანდაგ-ი
(ქართლ.) წვრილად დახეული თხელი ტყავი, ტყავის ძაფი (კირიონი). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვიარა
(იმერ.) ერთგვარი ბალახია, რაზედმე მოეხვევა და ისე იზრდება (ვ. ბერ.); ხვართქლა (ა. მაყ.). See also: დედოფლის კაბა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
ხვიერო
(გურ.) ჰაერში ამდგარი მტვერი (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვივილ-ი
(ფშ.) მდინარის შხუილისა და ქარის მძაფრი ქროლის ხმა ( ვაჟა, I, ა. შან. ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვითო
(გურ.) ზღაპრული ნატვრისთვალი, რომელსაც გველი ინახავს და ზოგჯერ ათამაშებს (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვილე
(ლეჩხ.) ჩირგვი (მ. ალავ., 1). See also: აჭე =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვიმირ-ი
(ქართლ., რაჭ., ზ. აჭარ.) წისქვილის ნაწილია : პირამიდისებურად შეკრული ყუთი, რომელშიც დასაფქვავ მარცვალს ყრიან (დიალექტ., 645); წისქვილის ქვაზე მიმაგრებული ხის ჭურჭელი, რითაც ხორბალი ეშვება More…
ხვიმირა
(ლეჩხ.) მარცვლის ჩასაყრელი წისქვილში (მ. ჩიქ.). See also: ხვიმირა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვიმურ-ი
(ფშ.) See also: ხვიმირა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინდირა
(იმერ.) უმოძრაო, ზანტი ადამიანი ( "კომუნისტი", № 190, 1969). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინთლიან-ი
(მთიულ.) წვინტლიანი (ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინთქ-ი
(ქართლ.) ხვითქი (ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინიკი
(ქიზიყ.) ცმუკვა, თამაში, სიცილ-კისკისი (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა
<< Prev 1 .. 1121 1122 1123 1124 1125 1126 1127 .. 1187 Next >>
 ლექსიკონები
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9