(გურ.) რაიმე ქონება; ხ ვ ი ნ წ კ-ი ა რ ა მ ა ქ არა გამაჩნია რა (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(რაჭ.) ქვის წვრილი ნატეხი (ლაგვანთა, ი. თაგვაძე). See also: ხვინჭკაი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ლეჩხ.) ხვადი კატა (მ. ჩიქ.; ქეგლ). ◊ (ლეჩხ.) დიდი და მრგვალი (მ. ალავ., 1). "ძაან ხ ვ ი რ ა თავი აქ, მარა ჭკუა არ ეკითხება." ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
(გურ.) ახალი, ქორფა (გ. შარაშ.). ="ხ ვ ი რ თ ქ ლ ი კვერი, მჭადი."; "ხ ვ ი რ თ ქ ლ ი ბაღანაი."; "ხ ვ ი რ თ ქ ლ ი გოგუები." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის More…
(გურ.) ერთგვარი გარეული იხვი; მომცრო ტანისა და სწრაფად ფრენს (ქეგლ); გადატ. მომცრო ტანის ცოცხალი, ცელქი ვაჟი, იშვიათად ქალი; ოხუნჯი, ხუმარა, მხიარული ბავშვი (ა. ღლ.). =ქართულ More…
(იმერ.) ხ ვ ი ს ქ-ი ა რ გ ა მ ა ჩ ნ ი ა, ე. ი. არაფერი არ მაქვს, უფულოდ ვარ (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ოკრიბ.) საუკეთესო პურეული იყო, უფხო, მსხვილმარცვლოვანი (მ. ალავ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.