selected terms: 23,731 page 1,125 of 1,187
ხვინიკობა
(ქიზიყ.) See also: ხვინიკი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინტლ-ი
(ხევსურ.) სქელი წვინტლი (ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინტრიც-ი
(გურ.) სიცილ-თამაში; ა ხ ვ ი ნ ტ რ ი ც რ ბ უ ლ-ი ატეხილი (ა. ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინჩალ-ი
(აჭარ.) სიმინდის ტაროს წვერი უმარცვლო (შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინწკ-ი
(გურ.) რაიმე ქონება; ხ ვ ი ნ წ კ-ი ა რ ა მ ა ქ არა გამაჩნია რა (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინჭა
(ქიზიყ.) წვრილი ქვები, კენჭები (ს. მენთეშ.); წყალთ კენჭი (საბა). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინჭკ-ი
(რაჭ.) ქვის წვრილი ნატეხი (ლაგვანთა, ი. თაგვაძე). See also: ხვინჭკაი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვინჭკა-ი
(გურ., ლეჩხ.) ქვიშა, კენჭი; მ ო ხ ვ ი ნ ჭ კ უ ლ-ი მოკირწყლული, მოკენჭილი (ა. ღლ.); ხრეში (მ. ჩიქ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ხვირ-ი
(მოხ.) გამხმარი ჩალის ან თივის ღერო (ქეგლ). ◊ (გურ.) ფხვირი, მტვერი; ხ ვ ი რ ი ა ნ-ი მტვრიანი (ა. ღლ.). ◊ (მთიულ., იმერ., რაჭ.) სასუქის საზიდი ლასტი (ლ. კაიშ.; ქეგლ). More…
ხვირა
(ლეჩხ.) ხვადი კატა (მ. ჩიქ.; ქეგლ). ◊ (ლეჩხ.) დიდი და მრგვალი (მ. ალავ., 1). "ძაან ხ ვ ი რ ა თავი აქ, მარა ჭკუა არ ეკითხება." ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ხვირეტ-ი
(ზ. აჭარ.) მარცვალგაცლილი სიმინდის ტარო (შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვირთქლ-ი
(გურ.) ახალი, ქორფა (გ. შარაშ.). ="ხ ვ ი რ თ ქ ლ ი კვერი, მჭადი."; "ხ ვ ი რ თ ქ ლ ი ბაღანაი."; "ხ ვ ი რ თ ქ ლ ი გოგუები." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის More…
ხვირიკა
(გურ.) ერთგვარი გარეული იხვი; მომცრო ტანისა და სწრაფად ფრენს (ქეგლ); გადატ. მომცრო ტანის ცოცხალი, ცელქი ვაჟი, იშვიათად ქალი; ოხუნჯი, ხუმარა, მხიარული ბავშვი (ა. ღლ.). =ქართულ More…
ხვირკილა/ე,-ჲ
(იმერ.) მურყნის ნაყოფი (ვ. ბერ.). See also: კვირხილაი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვისირო
(იმერ.) ძირზე შეკრეჭილი თმა, ხოტორა (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვისქ-ი
(იმერ.) ხ ვ ი ს ქ-ი ა რ გ ა მ ა ჩ ნ ი ა, ე. ი. არაფერი არ მაქვს, უფულოდ ვარ (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვიტ-ი
(გურ., მესხ.) კეჟერა მხლის თავი (ა. ღლ.); კომბოსტოს ღეროს გული, ჭამენ (ი. მაისურ.); თავკვრივი კომბოსტო (საბა); თავსქელის კომბოსტოს ძირის კერძი (ნ. ჩუბ.; დ. ჩუბ.). ◊ (ზ. აჭარ.) More…
ხვიტილა პურ-ი
(ოკრიბ.) საუკეთესო პურეული იყო, უფხო, მსხვილმარცვლოვანი (მ. ალავ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვიშთ-ი
(ქიზიყ.) See also: ხვისქი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხვიშირ-ი
(ქართლ.) ფხვიერი (გ. შატბერ., 132). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9