selected terms: 23,731 page 1,127 of 1,187
ხიბვლა
(ქიზიყ.) მოწამლვა, მოშხამვა (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიბიკ-ი
(ლეჩხ.) გარდიგარდმო დალაგებული მრგვალი ხეები, რომლებზეც ზვინს დგამენ (მ. ალავ., ოკრიბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიბლიხვანჯარა
(ფშ.) თამაშობაა ერთგვარი (ვაჟა-ფშ. მც. ლექსიკ.; ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიბორკალ-ი
(ლეჩხ., იმერ.) საქონლის ფეხების გასაკრავი ჭედვისას (მ. ჩიქ.ლ ვანი, ნ. აგიაშვილი). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიბრა
(თუშ.) მსხვილი ბზე (თ. უთურგ.; ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიბრაჸი
(თუშ.) გალეწვის შემდეგ დარჩენიული წვრილბზიანი პური, სვილა . . (პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიდარა
(ოკრიბ.) ჩირის გასახმობი ნაგებობა (მ. ალავ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიდებ-ი
(მთიულ.) ქალამნის დაწნული ორი თასმა ფეხზე შემოსაჭერი, რომელიც საცხვირედან გამოდის (ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიდკოლოტა
(რაჭ.) დროებითი სარგებლობის ხიდი : კოლოტებზე დალადებულია ფიცრები; პონტონის ხიდი ( "კომუნისტი", № 190, 1969). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ხიზ-ი
(ინგილ., ქიზიყ., ზ. იმერ.) თხის ქონი (ა. შან., 356); ერთად მოდუღებული თხის ქონი და დაფქვული აგური ან ნაცარი გატეხილი ქვევრის წასასმელად, რომ სითხე არ გაუვიდეს (ს. მენთეშ., დიალექტ., 611); More…
ხიზა
(ფშ., რაჭ.) დაგრეხილი მტკიცე ძაფი (ი. ქეშიკ.); მდინარეზე გაბმული თოკი (?) (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიზან-ი
(ხევსურ., მთიულ., გუდამაყრ., ჯავახ., მოხ.) ოჯახი (ა. შან.); ოჯახი, წვრილშვილი (დიალექტ., 575); ოჯახი, ოჯახის წევრები (დიალექტ., 650); ოჯახის წევრი, ცოლ-შვილი (ო. ქაჯ.; ს. მაკა;.; ლ. კაიშ.). More…
ხიზმიზიანობა
(მესხ.) უქეიფობა, ხასიათის გაფუჭება, ავადმყოფური მიზეზიანობა (ი.მაისურ.). ="ბოვშვები წარამარა ხ ი ზ მ ი ზ ი ა ნ ო ბ დ ნ ე ნ." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ხითერ-ი
(ზ. იმერ.) ღია წითელი ფერის ყურძენია, უდრის კახურ ჟღიერს (ბ. წერეთ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიი!
(ქიზიყ.) მეხრის შეძახილი ხარისა და კამეჩისადმი გვერდზე მისაყენებლად (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიკ-ი
(რაჭ.) წვრილი, უპირატესად ნარიყი, შეშა (ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიკვ-ი
(იმერ., აჭარ..) 1. გამხმარი ნატეხი პურისა ან მჭადისა; 2. ხ ი კ ვ ე ბ-ი ხნელი ტოტების ნამტვრევები, წვრილი შეშა (ი. ქავთ.); ფიჩხი (შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ხიკვა
(იმერ., გურ.) მ ო ხ ი კ ვ ა, გროვება, მოგროვება, ერთად რისამე თავმოყრა (ვ. ბერ.). ="მ ო ხ ი კ ე შიშა და დავანთოთ ცეხლი."; გადატ. "ისე დაბეგვეს, მ ო ს ა ხ ი კ ა ვ ა თ More…
ხიკინ-ი
(გურ., იმერ.) ხმაური, რახარუხი; ხ ი კ ი ნ ო ფ ს ხმაურობს; გ ა ხ ი კ ი ნ ე ბ უ ლ-ი გამხმარი, ცეცხლზე გაფიცხებული, მზეზე დამწვარი (ა. ღლ.); გ ა ხ ი კ ი ნ ე ბ ა; ხ ი კ ი ნ- ხ ი კ ი ნ-ი რისამე More…
ხილაბანდ-ი
(ქიზიყ., ქართლ.) საშინაო ცალპირი თავსახვევი ქალისა, სამკუთხედია (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9