(ოკრიბ.) მოსულელო ადამიანი (მ. ალავ.). ="ხ ი ო დ ი დ ი ვ ი თ იცინის." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქართლ.) ხარისადმი შეძახილი განზე მისაყენებლად (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). See also: ხიო =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(იმერ.) დაკმაყოფილება, მშიერი კაცის მიერ ცოტა რამის ჭამა და ხასიათზე მოსვლა (ნ. აგიაშვილი, ვანი). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
(იმერ.) გამხდარი, მჭლე (ვ. ბერ.); ძალზე გამხდარი (პ. ჯაჯან., X ). ="რა ხ ი ო ჭ ი საქონელია; ცარიელი ძვალ-ტყავია!" =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
(აჭარ.) ხირაული, გამხდარი, მაგრამ ჯანმრთელი ადამიანი, პირუტყვი (შ. ნიჟრ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(გურ.) გოგორებზე მოწყობილი ფიცრები ტვირთის საზიდავად (ი. ჭყონ.). See also: გოგორა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(გურ.) მოხირეკვა, ნარჩენების მოგროვება აქა-იქ (გ. შარაშ.). See also: ნაგერაი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ფშ., ხევსურ., მთიულ., გუდამარ.) თოფია ერთგვარი, ყირიმი ( ვაჟა, IV, ა. შან.; ს. მაკალ., ხევსურ. ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
to main page 
top of page