selected terms: 23,731 page 1,131 of 1,187
ხირხალა
(ოკრიბ.) 1. მარხილის ჭოკი თივის, ლობიოს, სოიასა და სიმინდის ჩალის მოსატანად; 2. მზვინავისათვის თივის ან სიმინდის ჩალის კონის მისაწოდებელი ჭოკი; 3. ხის ჩანგალი - ტოტებიანი სარი, რომელზედაც More…
ხირხატ-ი
(ქიზიყ., შინგ. კახ., ქართლ.) ქვიან-ქვიშიანი ადგილი, არალამიანი; აქედან : ხ ი რ ხ ა ტ-ი ვ ე ნ ა ჴ-ი კენჭიანი ადგილის ვენახი (ს. მენთეშ.); სახნავად უვარგისი, ქვიანი მიწა (ნ. ზუკაკ., ე. More…
ხირხვალ-ი
(გურ.) ა ხ ი რ ხ ვ ლ ა ერთმანეთზე მიყოლებით ოღონდ უწესრიგოდ დაწყობა ნივთებისა, ან დადგომა ადამიანებისა; ა ხ ი რ ხ ვ ლ უ ლ-ი უწესრიგოდ მიყრილი ნივთები სიმაღლეზე; იტყვიან დაუპატიჟებელ More…
ხირხვლ-ი
(ფშ.) ნახველიანი ფურთხი (ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხირხვლა
(მთიულ.) ღობის ცუდად შეღობვა (ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხირხიმელა
(ქიზიყ.) ხერხემალი (ს. მენთეშ.). See also: ხირხალი² =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხირხინჯ-ი
(აჭარ.) ხერხემალი (შ. ნიჯარ.). See also: ხირხალი² =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხირხიტ-ი
(ლეჩხ.) პირუტყვის ადგილზე ტრიალი (მ. ალავ., 1). ="რას ა ხ ი რ ხ ი ტ ე ბ თ მა საქონელს, ბოშებო, კაი ბალახიან უყებში წეიყვანეთ!" =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ხირხიტა
(რაჭ.) კოტრანა, ნიგვზითა და ძმრით შეზავებული კომბოსტო (ქეგლ; მ. ალავ., 3). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხირხიტო
(ქიზიყ., ქართლ.) ნიგვზის, ხახვისა და პამინდვრის შეჭამანდი (ს. მენთეშ.); შეჭამანდია. ნიგოზს დანაყავენ და წყალში მოადუღებენ, ზოგჯერ ხახვსაც და კარტოფილსაც უზამენ; მოზელილ და დამრგვალებულ პურს More…
ხირხიტოს არაყ-ი
(ხევსურ.) ნამგოლის ნარეცხისა და სისწვნისა ნარჩენებისაგან გამოხდილი მაგარი არაყი (ა. ჭინჭარ., 221). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ხირხიც-ი
(გურ.) ხითხითი, უწესოდ სიცილი (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხირხოტ-ი
(მოხ., ქართლ.) ქვანარევი მიწა (ო. ქაჯ.); მწირი მიწა (ს. მენთეშ., ქართლ.). See also: ხირხატი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხის ქოლგა
(ჯავახ.) ფანჩატური, ოთხ ბოძზე ფიცარგადებული (დიალექტ., 650). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხისე
(აჭარ.) ჯერი, წილი (ი. მეგრ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიტილო
(მესხ.) უნახავი, ყველაფერი რომ უკვირს და ახლოს ნახვით თავი მოსწონს (ი. მაისურ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიტირია
(გურ.) საადრეო, ხშირმარცვლებიანი ჯიშის ღომია (გ. შარაშ.). ◊ (გურ.) თამაშია ერთგვარი (ვ. ბერ.). ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ხიტკინა
(იმერ.) ხრტილი (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიფ-ი
(ხევსურ., მთიულ., ქიზიყ., ფშ.) შესაღებად გამზადებული დახვეული ნართი, შულო (ა. ჭინჭარ., 257; ლ. კაიშ.); ჴიფი, შულო (დიალექტ., 661); მოხრილ მუხლებზე ამოხვეული ძაფის კონა (ი. ქეშიკ.). More…
ხიფა
(ლეჩხ.) ძაფი, ფირფიტაზე დახვეული ნართი (მ. ჩიქ.). ◊ (ქსნის ხეობ.) ფარდაგის საქსოვად გამზადებული ერთი ხვეულა ძაფი (ვ. სომხიშვ.). ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9