selected terms: 23,731 page 1,132 of 1,187
ხიფვა
(იმერ.) ძაფის ამოხვევა, ამოკრეფა, გამართვა გორგლიდან ან აბრეშუმის პარკიდან (დიალექტ., 674). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიფზოლა
(ფშ.) ყინტორა, საჭმელი ძირი აქვს, თეროსა ჰგავს ( თ. რაზიკ., "ივერია", № 157, 1900; ი. ჭყონ. ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ხიფხა
(მოხ., მთიულ.) საქსოვად მომზადებული ნართის ის მხარე, რომელზედაც ნასკვები (მარყუჟები) ჯერ არ არის გაკეთებული (დიალექტ., 565; ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
ხიფხოლა
(ხევსურ.) ღიმი, ატოლი; მიწის ვაშლივით საჭმელია (ა. შან.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიშტა
(ზ. აჭარ.) ლობიოს ჯიშია ერთგვარი (შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიშტა-ჲ
(მოხ.) მიცვალებულის საპატივცემულო სუფრა, ქელეხი (ო. ქაჯ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიშტაკ-ი
(ქიზიყ.) 1. ტანისამოსის გვერდებზე ჩასაყენებელი მოგრძო სამკუთხედი ნაჭერია სიგანის მისაცემად და აგრეთვე დასაირიბებლად; 2. ოქრომჭედლის იარაღი, საყალიბე (ს. მენთეშ.). See also: აზღოტი, More…
ხიშქნა
(იმერ.) ვაშლისა და მისთანათა უხეიროდ, ღორივით ჭამა, თქვლეფა (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიჩინ-ი
(იმერ.) ღიტინი (ი. ქავთ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიჩო
(ხევსურ.) ჩვარი (ს. მაკალ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიჩონ-ი
(ხევსურ.) აკვანში ჩასაფენი ქსოვილის ნაჭერია (ა. ჭინჭარ., 259). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ხიჩურ-ი
(კახ.) ულამაზო, გონჯი (ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ხიჩხიჩ-ი
(ქიზიყ.) See also: ჴიჩჴიჩი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ხიც-ი
(გურ.) ლატანი, ჭოლოკი, რომელსაც ისლის დასამაგრებლად იყენებენ სახლის სახურავზე; დ ა ხ ი ც ვ ა დამაგრება ისლისა ჭოლოკებით, ლატნებით, ქარმა რომ არ აიტაცოს (ა. ღლ.); ისლის დასამაგრებელი ლატანი More…
ხიცავ-ი
(იმერ.) ბღლარძუნი, ძიძგილაობა, შექცევით ჭიდაობა (ი. ქავთ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ხიციან-ი
(იმერ.) ხიცინი, ღიტინი (ვ. ბერ.). See also: ხიჩინი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ხიწ-ი
(მოხ.) See also: ხიწვი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხიწვ-ი
(ქიზიყ.) ხიჭვი, ლურსმანივით წვეტიანი ანახეთქი ხისა (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ხიწვა
(გურ.) უგულო მარცვლებისა და ქაფის მორთმევა, რასაც თავზე მოიდებს მოსახარშად შემოდგმული ღომი ( წითელმთა, ი. შილაკაძე ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. More…
ხიწიწ-ი
(ინგილ., თუშ., ქიზიყ.) ხოხოზიკი, წვრილად დაჭრილი ცხვრის დუმის გამოდნობის შემდეგ დარჩენილი ნახრაკევი (ს. მენთეშ.; პ. ხუბ.; ლ. ლეონ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9