(გუდამაყრ., მოხ., ფშ.) ქოყანა, ქვეყანა (დიალექტ., 576; ო. ქაჯ.); ქვეყანა, მთელი ხალხი (ვაჟა-ფშ. მც. ლექსიკ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი More…
(ქართლ.) შეშმუშვნა გაღვიძების წინ, ძილ-ღვიძილი (ა. ღლ., ქართლ., 288). ="ეს კაცი ხ ო შ ი მ ა ნ შ ი ა." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
(ოკრიბ.) გრძელი და უშნო წინა კბილი (მ. ალავ.). ="მის ლაპარაკს ვინ მეისმენს, მის ხ ო ჩ ე ფ ს ვინ უყურეფს!?" =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
(გურ., ზ. აჭარ., ოკრიბ.) ხოჭიჭი, ჩვილთა უძველესი აკვანი, რომელსაც ცაცხვის ხის ტყავისაგან აკეთებდნენ და მშობიარეს ლოგინში უდგამდნენ (ა. ღლ.); საგები ახალდაბადებული ბავშვის ჩასაწვენად; More…
(გურ.) უხვად მჭამელი, ყველაფერს რომ ნთქავს, იმაზე იტყვიან ( წითელმთა, ი. შილაკაძე ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქართლ., ქიზიყ.) გათლილი ფიცარი ბავშვის ჩასაკრავად. აკვნის ნაცვლად იხმარება (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.; ს. მენთეშ.). See also: კოჭიჭა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. More…
to main page 
top of page