selected terms: 23,731 page 1,144 of 1,187
ხრუკ-ი
(რაჭ.) ძალზე გამხდარი საქონელი, ადამიანზეც იტყვიან (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხრუკვა
(გურ., იმერ.) წვა, ხრაკვა; გადახრუკვა, დახრუკვა, შეწვა, შეწრუკვა; გ ა ხ რ უ კ უ ლ-ი დამწვარი, გაშავებული (ვ. ბერ.; ა. ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ხრუწვა
(ფშ.) ქურდობა, პარვა ( თ. რაზიკ., "ივერია", № 157, 1900; ი. ჭყონ. ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხრუწუნ-ი
(ფშ.) სორო (ი. ქეშიკ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხსენ-ი
(ქართლ., მოხ., მთიულ.) ახალმოგებული საქონლის რძე პირველ სამ დღეს; სქელი, უვარგისი, არ ხმარობენ (ლ. ლეონ.; შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.); ახლად მომშობიარებული ქალის ან ახალმოგებული საქონლის More…
ხსილ-ი
(ქართლ.) მწერის კვერცხი (გ. შატბერ., 134). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხტომა
(ხევსურ.) ჯობნა (ა. შან., 229). ="რო გითქომ, ვერ გ ა დ ა ხ ტ ე ბ ი ს შენფერა ჩემისთანასა." =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ხტულ-ი
(ოკრიბ., იმერ.) სახნავად დაკვალული მიწის ნაწილი (მ. ალავ.; ვ. ბერ.). See also: ხარვეზი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხუ
(ქართლ.) გუდაფშუტა, ყვავილში გაფუჭებული მარცვალი, გულში სულ შავი მტვრით არის სავსე, გარედან საღია, პურს ძალიან აფუჭებს ( თ. რაზიკ., "ივერია", № 153, 1900; ი. ჭყონ. ). More…
ხუა
(ლეჩხ.) სიმინდის ავადმყოფობა, შავმარცვლოვანა (მ. ჩიქ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხუდა-ჲ
(ინგილ.) ხუმარა, გამრთობი, მასხარა (დიალექტ., 626). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხუება
(გურ.) გულის მოყვანა, წყენა, გაბრაზება; ი ხ უ ა იწყინა (ი. ჭყონ.); რაიმეზე გაჯავრება და საქმეზე ხელის აღება (ს. ჟღ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
ხუზალა
(ქართლ., რაჭ.) რბილი, უფხო ხორბალი (ა. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხუზარა
(იმერ., ფშ.) ციმბირის წყლული, პირუტყვია ავადმყოფობაა (დიალექტ., 674); ჭირი საქონლისა (ი. ჭყონ.). See also: ჯილეხი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
ხუთგულა
(ფშ., ხევსურ.) See also: ხუთყურა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხუთეულა-ჲ
(მოხ.) ხუთი ძნა ერთად შეკრული (ო. ქაჯ.). See also: ხუთულა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხუთილ-ი
(ქიზიყ.) ცხვრის გადამდები სენია, უფრო ბატკანს ემართება (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხუთკურა
(ფშ.) ზღმარტლი (ი. ქეშიკ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ხუთო
(გურ., ქართლ., მთიულ.) პატარა ყვითელი ფერის ქვა, კენჭი, რომელსაც ხეხავენ, ლესავენ და წამლად ხმარობენ მკითხავ-ექიმბაშები ( ე. ნინ., I, თ. კიკვ. ). სამკურნალო ქვა (გ. შატბერ., 134; ლ. More…
ხუთულა
(მოხ., მთიულ., გუდამაყ., ქსნის ხეობ.) ხუთეული, მომკილი პურის ხუთ-ხუთი ძნა (დიალექტ., 565; ლ. კაიშ.); ყანაში ზვინად დადგმული ნამკალი, ერთ ხუთეულში ასი დედა (ორი ძნა) უნდა ჩავიდეს, ე. ი. More…
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9