(მესხ.) (ჯეზვე) სპილენძის ჭურჭელი გრძელი ტარით, საყავედ ხმარობენ (ი. მაისურ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
(ფშ.) თოფია ერთგვარი ( ვაჟა, I, ა. შან. ). See also: ჯაზაირი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
(მოხ.) ხავსი; უსუფთაობა, რასაც წყალი ზევით მოიყრის (ო. ქაჯ.). ◊ (მთიულ.) თაფლგამოცლილი ფიჭა (ლ. კაიშ.). ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
(ფშ., მოხ., გუდამაყრ., გურ., რაჭ.) ოჯახი, ცოლი და შვილები (დიალექტ., 596); მეუღლე, ცოლი (ო. ქაჯ.); ოჯახი, ცოლ-შვილი ( ა. ყაზბ., I, შ. ძიძ.; დიალექტ., 576; 692 ); უზრდელი, უხეში, უსუფთაო More…
(ქიზიყ.) თაღის კალაპოტის ქვეშ მიცემული ხეები, რომ თაღი, სანამ სველია, არ ჩამოწვეს (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
(ქიზიყ.) ჯვარედინად გადაბმული ორი ხე, რომელსაც სახლის სათავეს შეუყენებენ, რომ არ ჩატყდეს (ს. მენთეშ.) =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
(ჯავახ.) იონჯის გალეწვის შემდეგ დარჩენილი ბურდო (ი. მაისურ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
(ხევსურ., თიან.) ოჯახის წევრები (ა. შან.); ოჯახი, ცოლ-შვილი, ცოლი (დიალექტ., 601). See also: ჯალაბი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
(ხევსურ.) ოჯახი, ოჯახის წევრები; ს ა ხ ლ ი ს ჯ ა ლ ა ფ-ი ოჯახის წევრები (დიალექტ., 559). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
(ქართლ.) ნაცრისფერი მაგარი ქვა, ხორკლიანია, იხმარება სალესავად ( "კომუნისტი", № 267, 1969). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
to main page 
top of page