selected terms: 23,731 page 116 of 1,187
ბუთქ-ბუთქ-ი
(ინგილ.) აბეთქებული მცენარე შდრ.: ბუთქი (მ. ჯან.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუთქ-ი
(მოხ.) ხშირი (ო. ქაჯ.). =„ბ უ თ ქ ი ტყე დგას.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუთქვიხე
(ფშ.) დაბურული ხე (ი. ჭყონ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუთხუზ-ი
(ქართლ.) მსხლის ჯიშია (შ. ძიძ., ნ. კეცხ., პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუილ-ი
(კახ.) გაბერვა, აფხორვა მამალი ინდაურისა (ა. მარტ., გ. იმნ.; ქეგლ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუინა
(ქიზიყ.) წვრილ ცხოველთა ფარა (ჯოგი) ან ფრინველთა გუნდი, გადატ. ბევრი, ულეველი (ს. მენთეშ.). =„მთელი ბ უ ი ნ ა ქათამი ჲყავ.“ =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, More…
ბუკ-ი
(გურ.) 1. დიდი კუნძი, რომელსაც ზამთარში შუაცეცხლს დაუდებენ ცალი მხრით და იწვის ნელ-ნელა. 2. სკა (ა. ღლ.). შდრ.: ქეგლ. =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
ბუკათა-ჲ
(აჭარ.) ზმნზ., უთხილამუროდ; ბ უ კ ა თ ა-ჲ დადის უთხილამუროდ დადის (შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკაკ-ი
(კახ.) ქინქლა (ა. მარტ., გ. იმნ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკაკა
(ქართლ.) გამოშტერებული, გამოლენჩებული; მეტსახელია კაცისა (გ. შატბერ., 32). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკაკაჸ-ი
(თუშ.) კოღო (პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკაკულა/ე
(ლეჩხ.) ბირკა (მ. ალავ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკვან-ი
(თუშ.) ფიჭვის წებოიანი კუნძი, ხმარობენ კვარად ან ცეცხლის დასანთებად (თ. უთურგ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკნათა-ჲ
(აჭარ.) თეთრშუბლიანი ცხოველი (ძროხა და მისთ.), სანათაჲ (შ.ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკნაჟა
(გურ.) ბუ (ა. ღლ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკნაჭოტ-ი
(ქართლ., თუშ.) ბუკნაჭო, ბუკიოტი, პატარა ბუ (ი. ჭყონ.; პ. ხუბ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკუ
(იმერ.) See also: ბოკოლა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკუან-ი
(თუშ.) კვარი (პ. ხუბ.). See also: ბუკვანი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკუკა
(ფშ.) კოღო (თ. რაზიკ., „ივერია“, N% 128, 1900; ი. ჭყონ.). See also: ბუკაკაჸი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ბუკუნტალა/ე,-ჲ
(იმერ.) ჯირკი (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9