selected terms: 23,731 page 1,168 of 1,187
ჯოდგლაჸ-ი
(თუშ.) ჩლუნგი (იარაღი) (თ. უთურგ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯოლგ-ი
(აჭარ.) ხერგი, ჯორგი (შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯოლვა
(იმერ.) მიწის დაფარცხვა დათესვამდე; ს ა ჯ ო ლ ა ვ-ი იარაღი მიწის დასაჯოლავად (ვ. ბერ.). See also: დაჯოლვა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : More…
ჯოლფოტ-ი
(აჭარ.) ჩოლფოტი, მსუქანი, მოდუნებული, უილაჯო, გასავათებული (შ. ნიჟარ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯოლღ-ი
(ქიზიყ.) See also: ჯელღი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯომაგ-ი
(რაჭ.) მ ო ჯ ა მ ა გ ე ბ ა ჭირნახულის ერთად შეგროვება, თავისმოყრა (ვ. ბერ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯონგა
(ფშ., ქიზიყ.) ღონიერი, მძლავრი, ხარის ეპითეტია ( ვაჟა, I, ა. შან. ); თამამი, დონგა, ღონიერი (ს. მენთეშ.). ="ზურგზე ნაწნავი აყრია ჯ ო ნ გ ა მოზვერივითა." =ქართულ More…
ჯონგა-ქონგა
(ფშ.) დიდ-დიდი (ვაჟა-ფშ. მც. ლექსიკ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯონთო
(ქიზიყ.) სქელი და უშნო შესახედავი (ს. მენთეშ.). ="რა ჯ ო ნ თ ო ა?" =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯონქა
(ფშ.) See also: ჯონგა =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯონჯ-ი
(მთიულ.) ძონძი (ლ. კაიშ.). See also: ჯენჯი =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯონჯღვლა
(ფშ.) მაგარი, ხმელი საჭმლის ღეჭვა, ლოღნა (ი. ქეშიკ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯონჯღო ცხვირ-ი
(გურ.) უშნო და უსუფთაო ცხვირი (გ. შარაშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯორ-ი
(მოხ., მთიულ., გუდამაყრ.) ჯვარი (ო. ქაჯ.; დიალექტ., 566, 570, 576; ლ. კაიშ.). ◊ (თუშ.) შეშის საზომი, რასაც ერთი ჯორი აიკიდებს (თ. უთურგ.). "სამ ჯ ო რ შეშა დავამზად." More…
ჯორა
(გურ.) ჩონგურის სიმების ქვესადგამი ფირფიტა (გ. შარაშ.). ◊ (იმერ. რაჭ.) მუქი წითელი ან წაბლისფერი საქონელი (ქეგლ). ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - More…
ჯორა ლობიე
(გურ.) ლობიოს ჯიშია ერთგვარი ( წითელმთა, ი. შილაკაძე ). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯორაბჟოლა
(ოკრიბ.) ჭროღა თუთა (ა. მაყ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯორაკა
(გუდამაყრ.) ჯორი (დიალექტ., 576). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯორაფერ-ი
(ზ. იმერ.) მოწითალო-მოშავო (ბ. წერეთ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ჯორაფხალ-ი
(ლეჩხ.) ჩვეულებრივი ჯიჯლაყა (მ. ალავ., 2). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974
ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა ლექსიკონები
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9