(ხევსურ.) სპილენძის დიდი ქვაბი, ხარი ეტევა (დიალექტ., 559). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(მთიულ.) 1. ძალიან მშრალი საჭმელი; 2. ადგილი, სადაც ცუდი მოსავალი მოდის; 3. გამხმარი (ლ. კაიშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, More…
(ქიზიყ.) ჴ ა ფ ი ც ი ჲ ჭ ი რ ს. უნახაობის ფეთება აქვს. " ჴ ა ფ ი ც ი ჲ ჭ ი რ ს, საჭმელ რო დაინახამს ხოლმე, ფეთიანივით ეცემა (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. More…
(თუშ.) პირის გამოტენა საჭმლით; ი ჴ ა ფ შ ა ვ ს პირს იტენის (თ. უთურგ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ.) ჩოგანი, თავიანი ჯოხი, ჴაჩაობის დროს იხმარება კოჭურის საცემლად (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(ქიზიყ.) საბავშვო თამაშობაა ერთგვარი, ფეხბურთსა ჰგავს (ს. მენთეშ.). =ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა. წ. 1, 2. ღლონტი, ალექსანდრე. - თბილისი : განათლება, 1974.
(მოხ., ხევსურ.) მდინარის ან მთის ნაპირი, რომელიც შეჭრილ-შემოჭრილია, დაკბილულია (ო. ქაჯ.); ჩამოქცეული და ნიაღვრებით დაღარული ადგილი მთაში (დიალექტ., 565); მეწყერი, მომსქდარი მიწა (ა. შან.). More…
to main page 
top of page